مقدمه :
مصرف سيگار بهعنوان مهمترين عامل قابل پيشگيرى سرطان در دنيا ، به علت افزايش در بروز بسيارى از بيمارىهاى ديگر از جمله بيمارىهاى قلبى عروقى تهديد جدى براى سلامت عمومى به حساب مىآيد ( 1 ) . بسيارى از صاحبنظران مصرف سيگار را مقدمهاى بر روى آوردن به مصرف ساير مواد دانسته و از آن بهعنوان دروازه مصرف مواد ياد مىكنند ( 2 ) . مطالعات اندكى در زمينه شيوع مصرف سيگار در كشورهاى اسلامى از جمله ايران بهويژه دانشجويان به عمل آمده است . در مطالعهاى كه در ايران به عمل آمد شيوع مصرف سيگار در مردان 26 درصد و در زنان 6 / 3 درصد بوده است ( 3 ) . مطالعه مصرف سيگار در