گوئىكننده ( سنجههاى مذهبى ) با مصرف سيگار با استفاده از رگرسيون لجستيك صورت گرفت .
نتايج :
از ميان 833 پرسشنامهاى كه مورد تحليل نهائى قرار گرفتند ( 1 / 54 % دختر 3 / 89 % مجرد ، 129 نفر در مقطع كاردانى و بقيه در مقاطع كارشناسى به بالا 5 / 84 % ) و همگى مسلمان بودند . در مجموع 17 درصد سيگارى گاهگاهى و 5 / 4 درصد سيگارى روزانه بودند ؛ 1 / 40 درصد از دانشجويان مذكر و 8 / 5 درصد دانشجويان مؤنث ، سيگارى بودند .
ميانگين سن شروع مصرف سيگار 5 / 3 8 / 16 و 6 / 68 % قبل از 18 سالگى شروع كرده بودند . در تحليل يك متغيره شيوع سيگارىها برحسب اكثر متغيرهاى زمينهاى مورد مطالعه ( جنس ، وضعيت تأهل ، درآمد ماهيانه ، معدل ، مصرف سيگار در دوستان ، مصرف سيگار در برادر يا خواهر و والدين ، قرآن خواندن ، نماز خواندن ، مسجد رفتن و روزه گرفتن ) تفاوت معنىدار نشان داد ، اما در تحليل چند متغيّره تنها 4 متغيّر ( جنس ، معدل ، مصرف سيگار در دوستان و نماز خواندن ) در مدل باقى ماندند .
نتيجهگيرى :
غلبه بر افسردگى و عصبانيت از ديدگاه دانشجويان از عوامل مؤثرتر و مهمتر در مصرف سيگار دانسته شد . در اين مطالعه نقش داشتن دوستان سيگارى بهعنوان عامل خطر و پايبندى به خواندن نماز بهعنوان عامل محافظتكننده مشخص گرديد .
واژههاى كليدى :
فعاليتهاى مذهبى ، تعهدات مذهبى ، مصرف سيگار ، دانشجو ، دانشگاه