ارتباط بين فعاليتهاى مذهبى و مصرف سيگار در دانشجويان يكى از دانشگاههاى كرمان
مهدى شريفزاده كرمانى « 1 » ، كورس ديوسالار « 2 » دكتر نوذر نخعى « 3 » ، محمد رضا امينى « 4 »
چكيده
بسيارى از صاحبنظران از مصرف سيگار در جوانان بهعنوان مقدمه و دروازه مصرف مواد خطرناك ترياك مىكنند . گرچه مطالعات پيرامون ارتباط سلامتى و مذهب هنوز در مراحل ابتدائى است ، با اين حال تعداد مطالعاتى كه به بررسى ارتباط تعهدات مذهبى و مصرف سيگار پرداختهاند بهويژه در مسيحيان افزايش يافته است . مطالعهى حاضر با هدف تعيين شيوع مصرف سيگار در گروهى از دانشجويان مسلمان ايرانى و همچنين بررسى ارتباط بين فعاليتهاى مذهبى با مصرف سيگار به انجام رسيد .
روش بررسى :
در اين مطالعه مقطعى ، از 950 دانشجوى يكى از دانشگاههاى كرمان درخواست شد كه پرسشنامهاى خود ايفا ، بدون نام و مشتمل بر اطلاعات دموگرافيك ، سؤالاتى در مورد مصرف سيگار و همچنين فعاليتهاى مذهبى را تكميل نمايند . سيگارى به كسى اطلاق شد كه سيگارى روزانه بوده يا سيگارى گاهگاهى بود . با توجه به آنكه مذهب يك مفهوم چندبعدى است ، به منظور اندازهگيرى آن از به مسجد رفتن ، ميزان فعاليتهاى مذهبى واجب ( نماز و روزه ) و قرآن خواندن پرسش شد . ارتباط متغيّرهاى پيش
هامش
( 1 ) . دانشجوى پزشكى دانشگاه علوم پزشكى كرمان .
( 2 ) . پژوهشگر مركز تحقيقات علوم اعصاب و مركز تحقيقات جمعيت معاونت پژوهشى ، دانشگاه علوم پزشكى كرمان .Email : Kouros divsalar @ yahoo . com( 3 ) . دانشيار گروه پزشكى اجتماعى و مركز تحقيقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشكى كرمان .
( 4 ) . مربى دانشكده پرستارى و مامائى دانشگاه آزاد اسلامى واحد كرمان .