اسلامى يعنى اينكه انسان براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چيزى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد . « 3 »
2 - فلسفه روزه :
احكام اسلامى در اصطلاح تابع مصالح و مفاسد است و خالق انسانها با آگاهى از نياز بشر و به انگيزه تكامل مادى و معنوى جامعه اسلامى دستوراتى را وضع نمود كه فلسفه برخى از آنها در آموزههاى دينى عنوان شده و برخى ديگر را گذشت زمان و پيشرفت علوم روشن نموده و مىنمايد . امام رضا عليه السّلام در بيان حكمت الهى ، حلال را موجب اصلاح و بقاى بندگان و حرامها را موجب تباهى برمىشمارند . « 4 »
در روايات اسلامى آثار و فوايد زير براى روزه ذكر شده است .
تربيت و تزكيه روح ، سلامتى روانى و جسمى ، بركات اجتماعى و اقتصادى نظير همانند شدن فقير و غنى ايجاد انگيزه در اغنياء براى فقرزدايى و . . . « 5 » ضمن اينكه يافتههاى قطعى علمى نيز اين آثار و فوايد را تأييد نموده و على الخصوص روزه را به عنوان درمان بسيارى از امراض ستوده است . قرآن كريم در تشريح روزه ، ضمن اينكه اثر روزه را تقوا و تهذيب نفس مىداند . « 6 » تصريح مىكند كه :
يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ
« 7 » خداوند راحتى
هامش
. زبيدى ، سيد محمد مرتضى ، تاج العروس ، ج 17 ، ص 423 ، واژه صوم
. ابن منظور ، لسان العرب ج 7 واژه صوم
( 3 ) . بنى هاشمى ، سيد محمد حسن توضيح المسائل مراجع ج 1 ص 914
( 4 ) . ر . ك شيخ صدوق ، ابو جعفر محمد بن على ، علل الشرايع ، ج 2 ص 592
( 5 ) . ر . ك محمد رى شهرى ، ميزان الحكمه ج 2 ص 1684 - 1690
( 6 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 183 ، لعلكم تتقون
( 7 ) . همان ، 185