تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 538

مساهمون:

ص٥٣٨
. خون ، خوك ، الكل ، مردار از امورى هستند كه قرآن بر حرمت آنها تصريح نموده است كه در اين نوشتار به حرمت و مضرات گوشت مردار مىپردازيم .

مفهوم‌شناسى

مردار در لغت به هر حيوانى گفته مىشود كه بدون سر بريدن بميرد . « 1 » و در فقه اسلامى هر حيوانى كه خون جهنده دارد چه حلال‌گوشت و چه حرام‌گوشت باشد ، درصورتىكه بدون ذبح يا بدون رعايت شرايط ذبح ، روح از بدنش خارج گردد ، مردار شمرده مىشود و نجس بوده و خوردن گوشتش حرام است و اجزاى داراى حيات جدا شده از اين حيوانات نيز همين حكم را دارا مىباشد . « 2 »

تاريخچه

پليد بودن مردار در اديان پيش از اسلام هم سابقه دارد و حتى در بعضى مكاتب به حد افراط رسيده است . مثلا زردشتيان به رودخانه انداختن مرده را جنايتى بزرگ دانسته و مجازات آن را اعدام مىدانند و نه تنها ميت بلكه تمام اشياء متعلق به ميت حتى كسان نزديك به ميت نجس مىشوند . اگرچه در شهر ديگرى باشند و اطلاع نداشته باشند . « 3 » اين افراط در تورات هم به چشم مىخورد : « هركس در هنگام فوت يكى حاضر باشد نجس مىشود ، اگرچه دستى به ميت نگذاشته باشد . اگر يك حيوان كه خوردنى است بميرد و كسى لاش او را لمس كند تا شام نجس
هامش
( 1 ) . محمد مرتضى الزبيدى ، تاج العروس ، ج 1 ، ص 587 واژه ميته ( 2 ) . ر . ك آقا رضا همدانى ، مصباح الفقيه ، ج 1 ، ص 522 - 526 ( 3 ) . فلسفه احكام ، پيشين ، ج 1 ، ص 152