مواد و روش بررسى :
در اين مطالعه مقطعى ، از 950 دانشجوى يكى از دانشگاههاى كرمان درخواست شد كه پرسشنامهاى خود ايفا ، بدون نام و مشتمل بر اطلاعات دموگرافيك ، سؤالاتى در مورد مصرف سيگار و همچنين فعاليتهاى مذهبى را تكميل نمايند . سيگارى به كسى اطلاق شد كه سيگارى روزانه بوده يا سيگارى گاهگاهى بود . با توجه به آنكه مذهب يك مفهوم چندبعدى است ، به منظور اندازهگيرى آن از به مسجد رفتن ، ميزان فعاليتهاى مذهبى واجب ( نماز و روزه ) و قرآن خواندن پرسش شد . ارتباط متغيّرهاى پيشگوئىكننده ( سنجههاى مذهبى ) با مصرف سيگار با استفاده از رگرسيون لجستيك صورت گرفت .
يافتهها :
از ميان 833 پرسشنامهاى كه مورد تحليل نهائى قرار گرفتند ، ( 1 / 54 % دختر ، 3 / 89 % مجرد ، 129 نفر در مقطع كاردانى و بقيه در مقاطع كارشناسى به بالا 5 / 84 % ) و همگى مسلمان بودند . در مجموع 17 درصد سيگارى گاهگاهى و 5 / 4 درصد سيگارى روزانه بودند ؛ 1 / 40 درصد از دانشجويان مذكر و 8 / 5 درصد دانشجويان مؤنث ، سيگارى بودند . ميانگين سن شروع مصرف سيگار 5 / 3 - + 8 / 16 و 6 / 68 % قبل از 18 سالگى شروع كرده بودند . در تحليل يك متغييره شيوع سيگارىها برحسب اكثر متغييرهاى زمينهاى مورد مطالعه ( جنس ، وضعيت تأهل ، درآمد ماهيانه ، معدل ، مصرف سيگار در دوستان ، مصرف سيگار در برادر يا خواهر و والدين ، قرآن خواندن ، نماز خواندن ، مسجد رفتن و روزه گرفتن ) تفاوت معنىدار نشان داد ، اما در تحليل چند متغيّره تنها 4 متغيّر ( جنس ، معدل ، مصرف سيگار در دوستان و نماز خواندن ) در مدل باقى ماندند .