ساير پيامبران الهى يكى پس از ديگرى به تهذيب نفوس و تكميل اخلاق كه خميرمايه سعادت انسانها است پرداختند ، تا نوبت به حضرت مسيح عليه السّلام رسيد كه بخش عظيمى از دستوراتش را مباحث اخلاقى تشكيل مىدهد ، و همه پيروان و علاقهمندان او ، وى را به عنوان معلم بزرگ اخلاق مىشناسند .
اما بزرگترين معلم اخلاق پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود كه با شعار ( انما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق ) مبعوث شد و خداوند درباره خود او فرموده است : (
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ؛
) اخلاق تو بسيار عظيم و شايسته است ! ( سوره قلم ، آيه 4 )
ما اينكه « علم اخلاق » از چه زمانى در اسلام پيدا شد و مشاهير اين علم چه كسانى بودند داستان مفصلى دارد كه در كتاب گرانبهاى « تاسيس الشيعه لعلوم الاسلام » نوشته آيت اللّه صدر ، به گوشهاى از آن اشاره شده است .
اولين كسى كه علم اخلاق را تاسيس كرد امير مؤمنان على عليه السّلام بود كه در نامه معروفش ( به فرزندش امام مجتبى عليه السّلام ) بعد از بازگشت از صفين ، اساس و ريشه مسائل اخلاقى را تبيين فرمود ؛ و ملكات فضيلت و صفات رذيلت به عالىترين وجهى در آن مورد تحليل قرار گرفته است ! رساله حقوق امام سجاد عليه السّلام و دعاى مكارم الاخلاق و بسيارى از دعاها و مناجاتهاى ديگر نيز در طليعه آثار معروف اخلاقى در اسلام قرار دارند كه هيچ اثرى با آنها برابرى نمىكند .
اخلاق با پزشكى و با اكثر تحقيقات و پژوهشهاى انسانى درهم آميخته است ( 8 ) اخلاق پزشكى از جايگاه خاصى برخوردار بوده و اين ويژگى به خاطر جايگاه خاص و متعالى است كه حرفه پزشكى داراست . چراكه گفتهاند شرف هر علمى به شرف موضوع آن است و در عالم هستى شريفترين موضوع انسان است . و توجه به انسان به عنوان اشرف