تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 355

مساهمون:

ص٣٥٥
معين و ثابتى ندارد . و براساس روايات اهل بيت عليهم السّلام استفاده مىشود كه اين يك حكم استحبابى بوده كه هنوز به قوت خود باقى است ( تفسير نمونه ) . تعبير به كلمه يوم نيز ممكن است اشاره‌اى بر عزم و اراده آشكار بر پرداخت نصيبى به مستمندان و نيازمندان باشد و در روايات معصومين نيز بر اين مطلب تاكيد شده است ( تفسير نمونه ) . از آيه مذكور چنين مىتوان استنباط كرد كه داشتن برنامه‌هاى كلان اجرايى و سازماندهى شده براى توزيع عادلانه تمامى مواهب اقتصادى نظير غذا ، بين اقشار مختلف جامعه اسلامى خصوصا اقشار محروم از ضروريات جامعه اسلامى است ( نظر نويسنده ) .

2 - 11 - مصرف بدون اسراف

در انتهاى اين آيه 141 انعام ، خدا مىفرمايد :
وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
اسراف به معنى تجاوز از حد اعتدال است و اين جمله مىتواند عدم اسراف در خوردن و يا عدم اسراف در بخشش بوده باشد . و نيز در آيه 31 اعراف
وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ .
كلمه اسراف كلمه بسيار جامعى است كه هرگونه زياده‌روى در كميت و كيفيت و بيهوده‌گويى و اتلاف و مانند آن را شامل مىشود و اين روش قرآن است كه به هنگام تشويق به استفاده كردن از مواهب آفرينش جلوى سوء استفاده از آن را گرفته و به اعتدال توصيه مىكند ( تفسير نمونه ) . پس چنين نتيجه مىشود كه يك محور از امنيت غذايى در جامعه اسلامى با تأمين شدن غذاى مورد نياز واقعى حاصل شده و تغذيه تجمل‌گرايانه در اسلام جايى ندارد ( نظر نويسنده )