مَكِينٍ »
است . اين مطلب به قدرى جذاب و شيرين است كه هركسى با مطالعه آن در برابر خالق بزرگ سر تعظيم فرو آورده و او را تسبيح مىكند . چراكه مىبيند عوامل متعددى از جمله عوامل تشريحى ، هورمونى و مكانيكى دستبهدست هم دادهاند تا در تمام مراحل تكامل جنين ، رحم را به
« قَرارٍ مَكِينٍ »
تبديل كنند . » « 1 »
با بررسى آناتومى رحم ، مشاهده مىشود كه رحم ( زهدان -
uterus
) در لگن بين مثانه و ركتوم قرار گرفته است . عضوى توخالى و گلابى شكل كه ديوارههاى عضلانى ضخيم دارد و محلى براى دريافت ، نگهدارى و تغذيه تخمكى كه بارور شده ، مىباشد .
رحم به سه قسمت طاق رحم ، تنه و گردن تقسيم مىشود ، كه هريك را مختصرا شرح مىدهيم :
« الف - طاق رحم يا فوندوس :
( Fundus )
قسمتى از رحم است كه بالاتر از محل ورود لولههاى رحمى به تعداد دو عدد و طول ده سانتى متر مىباشد كه تخمك
( ovule )
را از تخمدان
( ovary )
دريافت مىكند و محيطى مناسب براى بارورى آن فراهم مىسازد . عمل مژكها و حركات دودى جدارهاى لولههاى رحمى ، تخمك بارور شده را به حفره رحم منتقل مىكند . همچنين ترشّحات سلولهاى پوشاننده لوله رحمى ، مواد غذايى لازم را براى تخمك بارور شده فراهم مىكند .
ب - تنه :
( Body )
قسمت ديگرى از رحم بوده كه پايينتر قرار دارد . يعنى در واقع بين طاق رحم و گردن رحم واقع شده است .
ج - گردن رحم يا سرويكس :
( Cervix )
كه 5 / 2 سانتى متر طول داشته و باريكتر و استوانهاىتر از رحم مىباشد و به علت اتصال با ديگر قسمتها ، از تحرك كمترى
هامش
( 1 ) . مع الطب فى القرآن الكريم ، ص 88