خاك است و خلقت دومين نسل پس از او از نطفه است و چون مواد غذايى كه وجود انسان و حتى نطفه او را تشكيل مىدهد ، همه از مواد و عناصر موجود در زمين و خاك است . هم مىتوان گفت كه منشأ آفرينش انسانها از خاك است و هم مىتوان گفت منشأ آفرينش انسانها از نطفه است كه اين دو مطلب منافاتى با يكديگر ندارند . مثل آن است كه ما يك حادثه را از زواياى مختلف بنگريم و از هر زاويه گزارش مربوط به آن حادثه را بدهيم . مىبينيم در ظاهر خبرها با هم متفاوت است ، اما در واقع همه آنها درست بوده و از حقيقت واحدى خبر مىدهند .
و اين تفاوتها به خاطر وجود عامل زمان است كه از عوامل محدودكننده نگرش ماست زيرا موجودات مادى مقيد به زمان و مكان بوده و براى ذات مقدس بارى تعالى هيچ محدوديتى وجود ندارد ، لذا وقايع عنوان شده در قرآن كريم به هر شكلى كه باشد در واقع از يك معنا خبر مىدهند و تفاوت در ذهن ما بوجود مىآيد كه به خاطر محدوديت وجود و ظريف ماست . بنابراين منشأ خلقت انسانها بالقوه از خاك و بالفعل از نطفه است .
درباره اعجاز طبى اين آيات شريفه مىتوان گفت شايد چنين ادعايى در چارچوب تعريفى كه از اعجاز شده ، نگنجد زيرا اشارههاى قرآنى در اين زمينه اولا مبهم بوده و ثانيا براى همه افراد قابل مشاهده بوده است . اما قطعا از شگفتيها و اسرار ظريفى است كه خداوند در قرآن كريم به آن اشاره فرموده و هر جوينده حقيقتى با ديدن آن به آسمانى بودن اين كتاب پى مىبرد . هرچند كه خداوند در قرآن كريم با اشاره و گذرا به اين علوم اشاره كرده اما همين اشارهها انگيزه اصلى در وجود انسان براى كشف حقايق مربوط به خلقت موجودات زنده را ايجاد مىنمايد همان گونه كه خداوند مىفرمايد :
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ