جنينشناسى در دانشگاه اوتاواى كانادا بر اين عقيده است كه : « هرچه انسان حقايق جديدترى را كشف كند در واقع مىبيند كه همان حقايق موجود در قرآن را تكرار كرده است . » « 1 »
علم جنينشناسى مطالعه خلقت انسان از ابتداى تشكيل تخمك لقاح يافته با اسپرم تا انتهاى تشكيل جنين و خروج آن از رحم مادرش بعد از نه ماه است .
تاريخ شروع اين علم با چنين معنايى به قرن هفدهم برمىگردد ، زمانى كه ميكرسكوپ به دست دو دانشمند به نامهاى هام و هوك در سال 1677 اختراع شد كه در خلال آن اسپرم مرد را كشف كردند . سپس دانشمندى به نام دوگراف ، تخمك را كشف كرد كه نام وى را بر آن گذاشتند و فوليكول دوگراف نام گرفت . نقش اصلى تخمك و اسپرم ، در اواخر قرن هفدهم شناخته شد و مراحل مختلف تكامل جنين و تفاصيل دقيق تشريحى آن در قرن بيستم آشكار شد و علم روز به روز در اين زمينه مطالب جديدترى را كشف مىكند .
اگر بعضى از دانشمندان اسلامى را كه تكوين جنين را از طريق آيات كريمه و احاديث شريفه ، شرح دادند استثناء كنيم ، بشر تا اواسط قرن هفدهم از اين علم اطلاعات ناقص و غلطى داشت . ارسطو در قرن چهارم قبل از ميلاد كسى بود كه نظرات و كتابهاى وى تا قرن هفدهم ميلادى در مجامع علمى ، مقدس به شمار مىرفت . وى عقيده داشت كه جنين از اتحاد منى با خون حيض تشكيل مىشود و حال آنكه در قرآن كريم همين بسكه اين گونه تذكر مىدهد :
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ . .
« 2 »
پزشك انگليسى به نام هاروى كه گردش بزرگ خون را كشف كرد ( و قبل از وى
هامش
( 1 ) . علم الطب القرآنى ، ص 32 .
( 2 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 222