پزشكان براى پيران و كودكانى كه احتياج به دوبارهسازى سريع قدرت تحليل رفته خود دارند ، عسل را تجويز مىكنند . علاوه بر قندهاى ساده ، عسل داراى آنزيم و ساير مواد مورد نياز سلولها ، بافتها و اعضاى بدن است . پروفسور و . ن . بوكين نوشته است : بدون آنزيمها بدن از شدت خستگى خواهد مرد ، حتى اگر ذخيره فراوانى از غذا داشته باشد ، براى اينكه اين غذاها نمىتوانند بدون حضور آنزيمها جذب بدن شوند . عسل داراى ارزش كالريك بالايى است . به نظر مىآيد اعداد صحيح باشند . مقدار كالرى عسل بستگى به آبى دارد كه در عسل موجود است . عسل نه تنها محصول خوشمزه طبيعت است ، بلكه داراى ويتامينهاى
B 3 , B 2 , B 1
و . . . و داروخانه كاملى از داروهاى مقوى است . به عنوان يك غذاى رژيمى عسل مىتواند با ساير داروها كمك شايانى به بهبود بيمارىها كند .
با اينهمه علىرغم منافع آشكار و برتريهايش نسبت به غذاهايى مانند شكر ، مربا و غيره هنوز آنطور كه بايد و شايد در بيمارستانها و استراحتگاهها در دوران نقاهت از آن استفاده نمىشود .
موم عسل از نظر ويتامين « آ » نيز غنى است ، به طورى كه 100 گرم از آن 4096 واحد بين المللى ويتامين « آ » دارد ( مقايسه شود با 60 واحد ويتامين « آ » در همان مقدار گوشت گاو ) .
با استفاده از موم عسل شيرينىهاى ويتامينه ساخته مىشود كه خواص خود را به مدت چندين ماه نگه مىدارند . موم عسل سوختوساز را بهتر مىكند و در حركت و كار ماهيچهها تأثير سودمندى دارد . جويدن موم عسل در ترشّح بيشتر بزاق سودمند است و فعاليت ترشى معده را زيادتر مىكند و محرك روده در انجام وظايفش است . در ضمن جويدن موم عسل باعث سفت شدن لثهها و تميزى دندان مىشود ( 11 ) .
ميريان ( 1382 ) در مقاله خود تحت عنوان كنترل عفونت و ترميم زخم با عسل نقل نموده