افزايش سبب جذب اكسيژن بيشتر در ششها و در نهايت شادابى بيشتر به علت اكسيژن رسانى بيشتر به سلولهاى بدن و دفع كارآمدتر مواد زايد آنها مىشود . اين توجهات علمى ثابت مىكند كه مصرف عسل در افراد سالم موجب طول عمر بيشتر قلب آنها مىشود و در بيماران قلبى باعث تقويت عضله قلب و تشديد فعاليت آن مىشود ( 1 ) .
واردى و همكارانش ( 1998 ) در مقاله خود با عنوان كاربردهاى موضعى عسل در درمان عفونت زخمهاى بعد از عمل در نوزادان بيان نموده است در تحقيقى كه بر روى 9 نوزادى كه دچار عفونت زخم جراحى شده بودند و آنتى بيوتيكهاى رايج براى كنترل عفونت آنها موثر نبوده است انجام شد ، 21 روز بعد از شروع پانسمان با عسل زخمها تميز ، استريل و بدون عارضه جانبى كاملا بهبودى يافته است ( 16 ) .
افم ( 1993 ) در مقاله خود به تاثيرات مثبت استفاده از عسل در گانگرن فورنير اشاره كرد .
اين بيمارى كه گانگرن عفونى ناحيه ژنيتال ناشى از ميكروب استرپتوكوك است بسيار خطرناك بوده و مىتواند منجر به مرگ شود . او به اين نتيجه رسيد كه استفاده از عسل به طور موضعى به همراه آنتى بيوتيك رايج سيستميك نتايج درمانى بهترى به دنبال داشته و از ميزان مرگومير ناشى از آن مىكاهد ( 17 ) .
ابراهيمى و همكارانش ( 1385 ) در بررسى تاثير عسل در بهبود استوماتيت بيماران تحت شيمىدرمانى بسترى در بيمارستانهاى دانشگاه علوم پزشكى شهيد بهشتى بيان نموده است كه : عسل در مقايسه با محلول روتينبخش ، باعث بهبود بيشتر استوماتيت مىگردد ( 18 ) .
بنابراين براساس تحقيقات فوق ، عسل مىتواند در كنترل عفونت زخم ، اثر ضد ميكروب ، بهبود استوماتيت ، عفونت زخمهاى بعد از عمل در نوزادان ، تقويت عضله قلب و تشديد فعاليت آن ، پيشگيرى از ضايعات تحت دهانى ، دوبارهسازى سريع قدرت تحليل
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص١٨٨