است و « رطب » نام دارد به رنگ قهوهاى تيره متمايل به سياه درمىآيد . هسته آن بيضى شكل و دراز و سخت مىباشد و ميوه خرما به شكل خوشهاى بزرگ از درخت آويزان شده است . خرماى خشك را در لفظ عرب « تمر » مىنامند . تصور مىشود كه پرورش و كاشت درخت خرما 6000 تا 8000 سال قبل در بين النهرين آغاز شد ( 5 ) .
تحقيقات درباره خرما نشان مىدهد كه صد گرم تازه آن داراى 163 كيلو كالرى انرژى ، 9 / 0 گرم پروتئين ، 3 / 0 گرم گلوسيد ، 30 ميلى گرم فسفر ، 3 / 1 ميلى گرم آهن ، 51 ميلى گرم كلسيم و 10 ميلى گرم ويتامين
C
مىباشد ( 4 ) .
براساس تحقيقى ديگر صد گرم ماده خشك آن داراى 300 كالرى انرژى ، 2 گرم پروتئين ، 6 / 0 گرم چربى ، 73 گرم گلوسيد ، 60 ميلى گرم گوگرد ، 50 ميلى گرم فسفر ، 650 ميلى گرم پتاسيم ، 65 ميلى گرم منيزيوم ، 70 ميلى گرم كلسيم ، 2 ميلى گرم آهن ، 2 / 2 ميلى گرم نياسين مىباشد ( 4 و 9 ) .
ميوه خرما به دليل داشتن ويتامينهاى
E , B , A
و منگنز و به خصوص منيزيوم مىتواند در پيشگيرى از سرطانها به خصوص سرطانهاى دستگاه گوارش نقش به سزائى داشته باشد ( 4 و 10 ) .
به تجربه ثابت شده است افرادى كه در شبه جزيره عربستان زندگى مىكنند به دليل مصرف فراوان خرما كمتر به انواع سرطانها مبتلا مىشوند ( 3 ) .
از خواص ديگر خرما ، خنثى كردن اسيد اضافى معده ( بدليل داشتن پتاسيم ) ، درمان بيمارىهاى عفونى ، پيشگيرى از بيمارىهائى نظير تصلب شرائين و ديابت مىباشد . از علل عمده ابتلاء كم ساكنان شبه جزيره عربستان به ديابت مصرف فراوان خرما است ( 2 ) .
حدود 70 % از خرما را كربوهيدراتها تشكيل مىدهند كه 60 تا % 65 آن را قندهاى