تاننوئيدهاى روبارب طبق تحقيقات
Gilson
عبارت از كاتشين « 1 » گلوكوگالين « 2 » با گلوكوگالوزيد ( از تجزيهاش گلوكز و اسيد گاليك حاصل مىشود ) . تترارين « 3 » يا تتراروزيد « 4 » ( جسمى است متبلور كه بر اثر هيدروليز ، موادى مانند گلوكز ، اسيد گاليك ، اسيد سيناميك و رئوسمين « 5 » مىدهد ) ، اسيد گاليك آزاد و غيره است .
ترشك « 6 »
تركيب شيميايى :
در اعضاى مختلف اين گياه اسيد اكساليك به حالت تركيب با پتاسيم و به صورت بىاكسالات و كوادرى اكسالات و با به حالت آزاد وجود دارد . در شيره گياه مقدار كمى قند ، چربى و تركيبات آنتراكينون ( رومى سين « 7 » يافت مىشود . ريشهاش داراى رومىسين و گلوكزيدى است كه بر اثر تجربه ، گلوكز و اسيد كريزوفائيك مىدهد دانهاش داراى 7 / 4 درصد مواد روغنى است .
تاريخچه ، قدما از وجود اين گياه و اثرات درمانى آن اطلاع داشتهاند ولى در تغذيه از آن استفاده نمىنمودهاند . مانند آنكه استفاده از آن در آثار ديكوسكوريد و پلين ذكر گرديده است .
از قرن هفدهم ميلادى به بعد از آن در تغذيه استفاده مىشده ضمنا استفادههاى درمانى متعدد از اين تاريخ به بعد از آن به عمل مىآمده است . مانند آنكه ( دسيوز « 8 » و رچفروت « 9 » در سال 1789 ميلادى ، شيره تازه گياه را بهعنوان ضدعفونىكننده و تببر به كار مىبردهاند
Dr . Missa
در سال 1775 آن را در خنثى كردن سموم بعضى نباتات در بدن ، مؤثر مىدانسته است ) .
انجبار « 10 »
تركيب شيميايى :
ريزوم انجبار داراى 30 درصد آميدون ، 10 درصد مواد آلبومينوئيدى ، اكسالات كلسيم ، قندهاى مختلف ، مقدار بسيار جزيى از اكسىمتيل آنتراكينون ، يك ماده رنگى به نام قرمز انجبار و مقدار نسبتا زيادى تانن است . تانن آن طبق اندازهگيرىهاى
Wattiere
( در سال 1920 ) ، بين 15 تا 20 درصد ريزوم خشك مىباشد و مركب از 2 نوع ، يكى شبيه تانراتانيا
هامش
( 1 ) -Catechine( 2 ) -Glucogllne( 3 ) -Tetrarine( 4 ) -Tetraroside( 5 ) -Rheosmine( 6 ) -Rumex Acetusa( 7 ) -Rumicine( 8 ) -Desbose( 9 ) -Rochefrot( 10 ) -Poligonium Bisforta Dremisa