ريشه اين گياه از نظر كلى داراى مادهاى به نام تراكزاسين « 1 » كولين ، يك ماده رزينى ، قندهاى مختلف و اسيدهاى چرب است ، ريشه گياه اگر در پائيز از زمين خارج گرديده و هواى آزاد خشك شود ، داراى موادى نظير موسيلاژ ، تانن ، و مقدار كمى اسانس نيز خواهد بود . طبق بررسىهاى
L . reuter
نوعى الكالوئيد به نام تاكزين « 2 » نيز در گياه يافت مىشود .
برگ اين گياه داراى تراكزايسن ، اينوزيت ، موسيلاژ ، قندهاى مختلف و يك ماده رزينى است . در خاكستر گياه مقدار 9 / 38 درصد پتاس ( حد اكثر ) وجود دارد كه اثر مدرى گياه ، بدان بىارتباط نيست .
شنگ
تركيب شيميايى :
ريشهاش داراى طعم لعابى و كمى تلخ است و از آن سابقا بهعنوان اشتهاآور ، خلطآور ، نرمكننده و التيامدهنده زخمها استفاده مىشده است . مصرف آن امروزه از نظر درمان بيمارىها ، تقريبا متروك گرديده است . بهطورى كه منحصرا از آن به صورت خام در سالاد استفاده به عمل مىآورند .
گياه كامل به حالت سبز ، علوفه نسبتا خوبى براى حيوانات است .
از آن در كوچك كردن و حل كردن تومورها به صورت ضماد استفاده شده و بسيار مؤثر مىباشد و التهابات و غدههاى داخلى را نيز خاموش مىكند . ( مؤلف )
دخان « 3 »
تركيب شيميايى :
وجود الكالوئيدهاى مختلف ، نخستينبار در سال 1838 توسط
Procton
در اين گياه محقق گرديد . بعدا يكى از دانشمندان به نام
Lowis
از اين گياه مادهاى به نام لوبهلين « 4 » ، به حالت مايع روغنى شكل ، با واكنش قليايى مشخص به دست آورد كه عارى از بو ولى داراى طعم تند ، تحريككننده و اثرى قىآور شديد بوده است اين ماده در سال 1921 توسط
Lobelidine
به دست آمد همين دانشمند در سال 1920 موفق گرديد وجود سه الكالوئيد جديد و قابل تبلور به نامهاى لوبهلانين ، لوبهلانيدين ، و ايزولوبهلانين را در گياه محقق دارد .
هامش
( 1 ) -Taraxacine( 2 ) -Taxine( 3 ) -Hobeba Infata( 4 ) -Lobeline