طبيب خلفاء و سلاطين امراء و سپس به صدارت رسيدهاند . يعنى مقدمه صدارتشان از طبابت بوده است . اما مثل آن است كه وقتى طبيب به مقام صدارت رسيد در مدت تصدى اين مقام بايد با طبابت خداحافظى كند و الا چنين به نظر مىرسد كه عاقبتها نامحمود باشد .
داستان صدارت ابن سينا و خواجه رشيد الدين فضل اللّه همدانى و امثال آنها و عواقب نامحمود آنان دليل بر ثبوت مطلب بالاست .
شكل 11 - ابن سينا - بقراط - جالينوس
بههرحال كمى از مطلب اصلى دور شديم . غرض آن بود كه دستهاى طبابت را نردبان ترقى قرار دادند و از راه اصلى خود دور شدند . البته كسى نبايد منكر آن شود كه طبيب حق ندارد مقامات بلند و مناصب ديوانى داشته باشد ، اما چون براى طبابت گام
تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — صفحة مقدمه 22
مساهمون: محمود نجم آبادى
صمقدمه ٢٢