عمومى بيد را ذكر كردهاند ، خواص ديگرى نيز براى آن بيان كردهاند كه البته به علت وجود مواد مؤثر گوناگون در اين گياه است . براى توضيح مطلب مىگوييم :
1 . اسيد ساليسيليك ، چنانكه مىدانيم داراى خاصيت ضد عفونى است . در كتاب فارماكولوژى پزشكى گيتى ، ضمن شرح خواص اسيد ساليسيليك چنين مىنويسد : « اسيد ساليسيليك مانند فنل پنتوتنات ( از نظر مكانيسم اثر و وقفه توليد ) داراى اثر ضد عفونى است » .
اين خاصيت ، پس از اينكه كولبه ، شيمىدان آلمانى ، به سال 1874 اسيد ساليسيليك را از راه سنتز بهدست آورد ، بر دانشمندان معلوم شد . كولبه از مجاور كردن اسيد كربنيك با اسيدفنيك و سود محرق و فعل و انفعال آنها ، اسيد سياليسيليك بهدست آورد . به عقيده تيچبرن اسيد سياليسيليك در بدن تجزيه مىشود و اسيدفنيك جديد الولاده توليد مىكند ( هر مادهاى كه در حين فعل و انفعالات شيميايى توليد شود آن را جديد الولاده گويند مثل ئيدروژن جديد الولاده كه در شيمى زياد به آن برمىخوريم ) . اثر ماده جديد الولاده خيلى بيشتر و شديدتر از همان ماده است كه مدتى از توليد آن گذشته باشد .
از خاصيت ضد عفونى بودن اسيد سياليسيليك و اسيدفنيك ، هميشه در پزشكى استفاده مىشده است و هنوك كه مقاله اصلى دربارهء اسيد ساليسيليك در دايرة المعارف پزشكى نوشته ، آن را براى درمان اتيت چركى مؤثر دانسته است و مىنويسد : « چيشلم بيزلد « 1 » اسيد سياليسيليك را براى درمان اتيت و التهاب چركى گوش به كار مىبردند و من حتى محلولهاى غليظ آن را براى اين امر قابل تحمل مىدانم » . آيا فقط اسيد سياليسيليك اين خاصيت
هامش
( 1 ) .Chisholm Bezold