ضميمه 3 تكنگارهاى مصوّر پزشكى
طب دانشى گرانبهاست و طبيب داراى ارزش والايى است . كلمهء طبيب كه از اسماى الهى است به شخصى اطلاق مىگردد كه از گياهان در درمان بيماران استفاده مىنمايد . بررسىهاى علمى بر روى كتب طبى مكتوب قبل از ميلاد و دوران تمدن اسلامى تاكنون اين نكته را نشان مىدهد كه حكماى برجسته و دانشمندان وارسته با توجه به اين حقيقت پرفروغ ، بيشترين بخشهاى كتابهاى مفردات طبى را به گياهان دارويى و غذايى اختصاص دادهاند .
كتاب مقامع رشيق لمنكرى طب العتيق كه از آخرين كتب طبى اطباء قديم است در سال 1349 قمرى توسط اعتماد الاطباء ميرزا حسين همدانى منتشر شده است و داراى نسخههاى متعددى از گياهان دارويى در درمان بيمارىها در فصل سوم مىباشد .
براى بهرهگيرى از متون طبى قديمى بايد با اصطلاحات رايج هر عصرى آشنا شد . از آنجا كه كتاب در حدود 80 سال قبل نگارش يافته است امكان همراه شدن با متن آن و آشنايى با نسخهها به علت پژوهشهاى موازى كه در آن عصر انجام شده است وجود دارد . در عصر نگارش اين كتاب ، بازار دارويى ايران مورد توجه محققان مردمشناس و پزشكان غربى قرار گرفت ، بهطورى كه گياهان دارويى موجود در بازارهاى تهران ، اصفهان ، همدان و كرمانشاه بهعنوان نمونهاى از بازار دارويى ايران توسط ديويد هوپر و هنرى فيلد مورد بررسى قرار گرفت . آنان با جمعآورى گياهان و ارسال نمونهها به موزههاى گياهشناسى غربى در تعيين نام علمى گياهان كوشش فراوانى روا داشتند . به همين دليل در تعيين نام علمى گياهان مورد اشاره در نسخههاى طبى اين كتاب از اين تلاشها استفاده شده است و علاوه بر منبع فوق ، از