و سطرينوس و به فارسى چوه صباغان و گليمشو و قصبشو و به زبان شيرازى چوبك اشنان خوانند بقول حكيم علىيار خان و غلام امام بهندى كتول نامند
آذريون و آذريونه :
معرب آذرگون فارسى است يعنى آتش رنگ و گويند كه عرب آن را حتوه نامند و بيونانى طيلاون و برومى طالون و بلغت اهل دلم اردم و اردهم خوانند و به فارسى گل آفتابپرست و بهندى سورج مكهى
آذان الفار :
لغت عربى است بيونانى اناغيلس و مروساوطا و ميوساوطا گويند چه ميوس و مروس بمعنى موش و اوطا بمعنى گوش است بهندى موساكنى و چوهاكنى نامند
آذان التيس :
قوطو 3 ليدون گويند و آن نوعى از حى العالم است
آذان الفيل :
صنف كبير لوف است
آزاد درخت :
به عربى شجرة الحره و قيقب و قيقبان و حربيط 4 و بلغت تنكابن جبلى 5 داروان و بيونانى داروان و روباروس 6 و بلغت جرجان زهر زمين و در طبرستان طاخك 7 و اهل مازندران سيسبان 8 نامند بقول بعضى در هندى بكاين گويند
آس :
اسم عربى است بسريانى آسا و بيونانى قنطس و امرسى 9 و به فارسى مورد و بلغت اهل كابل مورم و اهل مصر قواانطر 10 نامند و بهندى اوهيره و آسبرى را بيونانى مرسيااغيريا نامند و بستانى را مرسياايمارس
آطريلال :
لغت بربرى است معنى اوپائى طائر است گياه آن را بتركى غازاباغى 11 و در كوهستان و لرستان پائىزاغان نامند به عربى رجل الغراب و بهندى كاگ چنگى و مسى گويند
آب :
ماء است
آب دريا :
ماء البحر است
آب شور :
ماء المالح است