گاو زبان بدهد و بعد از چند روز نان گندم با دالموهه خورد و بروز بست و يكم اندكاندك روغن زرد شروع نمايد و تا بچهل روز پرهيز از همه چيز دارد و از اشياى بارده و حركات متعبه نيز پرهيز واجب است
اختناق رحم
بصرع ماند اما درين كف نمىآيد و صاحب اين مرض چون به هوش آيد آنچه برو وارد شود بيان مىكند بخلاف مصروع علاج آن در وقت حدوث آن علاج غشى كنند و بعد از افاقت چيزهاى خوشبو ازو دور دارد و چيزهاى بدبو مثل جندبيدستر و سير و پياز ببوياند و عنبر و مشك و عطر را بروغن چنبيلى بياميزد و فرج و رحم را بمالد و بعد از نضج تنقيه بمسهل حار و حب ايارج كند و از بقول و فواكه و اطعمه بارده احتراز نمايد و اگر بسبب احتباس طمث باشد تدبيرى كه در احتباس طمث و نفاس گذشته به كار برد و فرج و رحم را بروغن بابونه بمالد و اگر بسبب عدم مجامعت باشد مجامعت كند و اگر زن باكره باشد بهترين علاج آن تزويج بود و زنى را كه ابستن نشود
عقر
گويند و اگر بدشوارى آبستن شود
عسر الحبل
گويند و اين اكثر بسبب برودت و رطوبت رحم مىباشد علاج آن بعد از نضج تنقيه از مسهل حار و حب ايارج كند و ترياق فاروق و معاجين و جوارشات گرم بخورد و فرزجه زعفران استعمال كند و شياف جوزبوا بعد از طهر استعمال نمايد بعد از ان مجامعت كند و بهترين شكل جماع آنست كه مرد بالاى زن باشد و زن بر پشت خواب كند ليكن بايد كه پيش از جماع از ماليدن پستان و كنج ران و سودن سر ذكر از دهن فرج و مانند آن مشغول شود پس هرگاه هيئت چشمان زن متغير شود و دم دراز كشد و بمرد بچسپد آنوقت دخول كند و منزل گردد و بايد كه بعد از جماع اندكى زن به همان هيئت بماند و رانهاى خود را بهم فشارد و علامات منى كه مولد باشد آنست كه سفيد و لزج و براق باشد و مگس بر آن نشيند و بوى آن مانند طلع و ياسمين باشد و علامت حبل آنست كه بعد از جماع منى از فرج خارج نشود و در ميان ناف و فرج درد دريافت كند و زن را از جماع نفرت باشد و حيض منقطع شود و از علامات مجريه اطبا آنست كه سير بردارد اگر بوئ و طعم سير از دهن ببويد