و يا گرده باشد تقويت هر واحد كنند و اگر بسبب قلت رياح باشد علامت آن سلامت اعضاء و قلت نفخ و كثرت منى باشد علاج آن ادويه و اغذيه باهيه نفاخه بخورند مانند پياز و نخود و گذر و انگور و باقلا و پسته و گوشت بره و مرغابى و كبوتر و انجير و شير و چون شير ميش را نيم گرم كنند و خرقه را در آن تر كرده بر ذكر نهند و چون خشك شود باز چنين كنند ذكر فربه شود و اگر عسل زنجبيل بر قضيب بمالند با هركه مجامعت كنند موجب دوستى گردد و كبابه يا حلتيت در دهن گيرند و آب آن را بر قضيب بمالند موجب لذت شود و فلفل و زنجبيل يا سقمونيا با عسل بر ذكر طلا كند همين عمل نمايد و عروسك كه در هندى بيربهولى گويند در روغن ماده گاو بريان كنند چنانچه بگدازد پس از ان بر قضيب بمالند و مجامعت كنند هر دو مشتاق يكدگر شود و ملذذات كه در قرابادين مذكور است استعمال نمايند دوستى مرد در دل زن پيدا مىكند و طلاى منزل نيز همين فعل مىكند
سرعت انزال
اگر بسبب ضعف قوت ماسكه بواسطه برودت و رطوبت باشد علامت آن منى كثير رقيق خارج شود و آن علامت حرارت نباشد علاج آن تنقيه بلغم از قى و مسهل كنند و عانه و خصيه را بروغن قسط و روغن نرگس و مانند آن بمالند و سفوفات و غيره استعمال نمايد و اگر بسبب حرارت باشد علامت آن حدت و لذع منى بود در حالت خروج علاج آن از مبردات كنند و اگر بسبب ضعف اعضاء رئيسه بود در حالت نقصان باه نيز باشد علاجش گفته شد
درور منى و مذى و ودى
منى از فضله هضم چهارم پيدا مىشود و فائده او ظاهر است و مجراى او اسفل است و مذى رطوبتىست كه در ابتداى شهوت جارى مىشود تا بسبب تلئين مجرا منى به سهولت خارج گردد و مجرائ آن بالاى مجراى منى است و ودى رطوبتى باشد لزجه كه قبل از بول در مجراى او جارى مىشود و مجراى او بالاى مجراى مذى است و اگر سيلان منى بسبب كثرت آن باشد علامت آن كثرت خروج منى در حالت جماع بود بىوقوع ضعف علاج آن جماع زياده كنند و تقليل غذا نمايند و دواى مقلل منى خورند و ادويه كه مقلل شيراند تقليل منى هم مىنمايند و اگر بسبب حدت منى بود علامت