از بينى بازدارد و آنچه معمول و مجربست كافور قدرى در آب افشرده سرگين خر حل نموده در بينى بچكاند در حال رعاف را بند مىكند و اگر قدرى افيون اضافه كرده شود اقوى خواهد بود همچنين پشم شتر سوخته در بينى دميدن در حال رعاف را بند مىكند و اگر ازين تدبير فائده نشود فصد سر رو كنند و محجمه بر دوش و شكم نهند و رعافى كه در روز بحران واقع شود قطع نكنند مگر وقتىكه ضعف طارى شود
خشم
بطلان يا نقصان ؟ ؟ ؟ باشد سعوط مشك استعمال كند شخصى را بطلان شحم عارض گرديد باوجودى كه تنقيه دماغ مكرر نموده هيچ فائده نشد روزى عطسه آمد و بلغم غليظ دفعة از راه بينى برآمد صحت يافت و سركه بجوشانند و در ؟ ؟ ؟ انكباب شونيز استعمال نمايند و اگر ازين تدبير فائده نشود بعد از نضج از مسهل حار و حب ايارج تنقيه كنند و گاه باشد كه گوشت زايد در منخرين رويد و موجب اين مرض گردد آن را
بواسير انف
؟ ؟ ؟ گويند علاج فصد سر رو كند و زلو بچسپاند و تبريدى كه در رمد گذشت بدهد بعد از ان تلئين طبيعت بمسهل بارد نموده بحب هليله تنقيه كند و فتيله زاج در بينى نهند و ضماد حب السلاطين بر بينى نمايند و بالائ آن مرهم زنگار نهند و ضماد سجى كردن نيز بسيار فايده مىكند و اگر ازين تدبير زائل نشود قطع كنند
قروح انف
اگر زخم بينى تر بود بعد از فصد و حجامت پس سر و تنقيه مرهم سفيده استعمال كند و اگر خشك باشد موم روغن و روغن بنفشه و روغن كدو بمالد و خشكى بينى را نيز همين علاج بود و اگر بروغن گل و روغن بيد سعوط كند عطاس را نافع بود و همچنين بوئيدن تفاح نيز نفع دهد و چون بعد از تنقيه صندل و گلاب و كافور و روغن گل را ببويد خارش بينى را سودمند بود و شخصى كه بوئ بد دريافت كند و بوى نيك نه جندبيدستر مدام در بينى او چكانند و چكانيدن بول خر بسيار نافع بود و نفوخ سعد مفيد بود و اگر بدين تدابير فايده نشود تنقيه بلغم از مسهل و حب ايارج كند و شخصى كه بوى نيك دريابد و بوى بد نه مشك دايم بچكاند و اگر فائده نشود تنقيه خلط محترق نمايد
طريق پنجم در امراض دهان و لب و زبان
در
جوشش دهن
كه سرخ باشد نيز تبريدى كه در رمد گذشت