طب فريدى ( فارسى ) — صفحة 140

مساهمون: حكيم فريد الدين

ص١٤٠

باز نمىرويد موئى واژگون

ضب

خون او گذاشتن بر پلك چشم بعد موئى كنديدن مانع است نيز

سوخته در كوزهء سر پوشيده به گل حكمت داده تا حك شود كحل كردن بمرات بسيار نمىرويد شعر منقلب مجربست

برائى شعر زايد نيز مصطكى ماليدن چشم را نيز

تلخهء او بر سر موى كنديده گذاشتن نمىروياند شعر زايد را

خون او بعد برآوردن موئى واژگون گذاشتن نيز

كوزه از آن ساخته و زلو پر كرده بگذارد تا بميرند همه زلو سحق كرده پاشيدن بر موضع موئى كنديده باز برنمىرويد

- شير سگ بر مكان موئى كنده ماليدن پيدا نمىشود باز آن مو

گذاشتن مكان موى كنده خون ضفدع را بعد نمىروياند آن موى را

عصارهء آن مخلوط با صمغ عربى ضماد كردن موضع موئى كنده را مانع است باز پيدا شدن موئى را

گذاشتن بر اجفان نيز

مغز خفاش مكان موئى كنده ماليدن مانع است پيدا شدن مرتبه ثانى را

خون او تقطير كردن بر پلك چشم بعد كنديدن موئى ساعة مانع است برآمدن موئى را

ماليدن تا مثل عسل شود و ماليدن بر پلك چشم بعد كندن مو نمىروياند مو را و موى زايد را نيز

مثل اين گفته است هوقوطوس و ابن هيشم شعر زايد از پلك چشم در پنجم ماه يا بيست و پنجم ماه قلع بايد كرد و كحل كردن اين كحل را مجربست

پنج يا هفت در كوزه سوخته و خاكستر او سحق كرده كحل كردن در حالت كنديدن مو باز پيدا نمىكند مو را