يكى ديگر سعد الدين جوينى است و او شيخ محمد بن مؤيد بن - حسن بن محمد بن حموى مىباشد مؤلف كتاب سجنجل الارواح و محبوب - الاولياء . در سنهء . ششصد و پنجاه وفات كرده . اين رباعى از اوست :
گر با غم عشق سازگار آيد دل * بر مركب آرزو سوار آيد دل
گر دل نبود كجا وطن سازد عشق ؟ * ور عشق نباشد به چه كار آيد دل ؟
جوين :
نيز به موجب مسطورات صاحب معجم البلدان يكى از دهات سرخس است . ابو المعالى محمد بن حسن جوينى سرخسى در اين قريه متولد شده است .
جوين :
از قراى بلوك حبلرود فيروزكوه است .
چهار باغ :
از املاك خالصه است در محال نرماشير . يكصد و پنجاه و دو خانوار رعيت دارد .
چهار برجك سيستان :
دو محل به اين اسم موسوم است كه يكى آباد و ديگرى خراب است . چهار قلعه و آبادى بوده به فاصلهء ثلث فرسخ بهطور مربع . اين چهار آبادى را چهاربرجك مىناميدند . و در دوفرسخى رود هيرمند در سمت مشرق واقع بوده و چهار برجكآباد مشهور به چهار برجك سردار امام - خان بلوچ واقع در ساحل رود هيرمند در طرف شمال قلعهاى دارد . در اطراف قلعه ، طايفهء بلوچ از چوب گزخانه ساختهاند . ميان قلعه و در خارج سيصد خانوار بلوچ كه تقريبا عدهء نفوس آنها يك هزار و سيصد و پنجاه نفر مىباشد سكنى دارند . پنج قريه از توابع چهار برجك است و سكنه كلا بلوچاند . از چهاربرجك تا قلعهء كرباسك يازده فرسخ است كه در دو طرف رود هيرمند يعنى در شمال و جنوب اين رود چه در آبادى و چه در ميان جنگل گز طايفه و ايل بلوچ ساكن مىباشند . اين جماعت هزار و