تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 2058

مساهمون:

ص٢٠٥٨

چاه كنويه :

قريه‌اى است از قراى بلوك لارستان فارس .

چاه كوتاه :

بلوكى است از توابع و مضافات بندر بوشهر و واقع در شش‌فرسخى شهر در طرف مشرق . اراضى آن شوره‌زار و رمل و هندوانهء بسيار خوب ديمى در اينجا به عمل مىآورند . طول مضافات بوشهر از مغرب به مشرق بيست فرسخ و عرض آن به تفاوت از هشت فرسخ است الى شش فرسخ . در اين بلوك غله و خرما حاصل عمده است . از شكار ، آهو دارد . قصبهء اين بلوك را نيز چاه كوتاه مىنامند .

چاه كوته :

از متعلقات تون يا طبس است .

چاه مبارك :

قريه‌اى است از توابع بلوك لارستان فارس .

چاه ملا :

از مزارع ميان ولايت حول‌وحوش شهر مشهد مقدس است . از آب قنات مشروب مىشود . هوايش معتدل است . شش خانوار سكنه دارد .

چاهه :

قريه‌اى است از قراى سبزوار در ميان كوه واقع . هوايش بسيار خوب و معتدل . آبش از قنات و چشمه ، زراعت ديمى هم دارد . اشجار آن انگور و ساير ميوه‌جات . سكنهء آن بيست خانوار .

چاهه :

قريه‌اى است از قراى طوس خراسان . در چاهه رباطى است كه آن را رباط چاهه و رباط فردوسى نيز مىنامند . در تاريخ حافظ ابرو مسطور است كه چون حكيم ابو القاسم فردوسى شاهنامه را به امر سلطان محمود - سبكتكين تمام نمود و سلطان از اداى صلتى كه به فردوسى وعده كرده بود به راه تقاعد و تخلف رفت ، حكيم به طور قهر به سمت طوس روانه شد . سلطان محمود خواست نقض عهد خود را جبران نمايد و دل فردوسى را به دست آرد . وجهى كرامند و مبلغى معتد به براى او فرستاد . چون آن وجه به طوس رسيد فردوسى به رحمت ايزدى پيوسته بود و از او دخترى باقى