سال قبل امامت اين مسجد با اجداد اين جناب است - بايد بيش از سيصد سال قبل اين مسجد را ساخته باشند .
جامع دماوند :
اين مسجد عبارت است از يك محوطهاى كه مربع مستطيل است در سمت جنوب مقصوره واقع شده كه اصل مسجد كهنه عبارت از همان است در سمت شمال و مشرق و مغرب اگر بنيانى هم از قديم بوده حالا از آثار قديمه چيزى باقى نيست مگر منارهاى كه در ضلع شمالى شرقى است . تقريبا يك ربع از اين مناره خراب شده آنچه از آن باقى است چهارده الى پانزده ذرع مىباشد . شبستان در طرف شمال است . مقصوره از طرف عرض سه ستون و چهار طاق از طرف جنوب دارد و چهار ستون و دو پايه از مشرق و مغرب از طرف طول . محراب مسجد بر خلاف ساير مساجد مسطح است .
بعضى كاشيكاريها و خشتهاى كاشى پارچه پارچه در برخى از مواضع مسجد كار كردهاند كه چندان امتياز و قدمتى ندارد . بر روى كاشيها اين چند كلمه نوشته شده :
طلبكار خير است و اميدوار * اميدى كه دارد خدايا برآر
ساعيه حاجى سلطان محمود فى سنة ثلاثين و الف 1030
سقف مسجد قديم طاق بوده در چند دفعه تعمير تيرپوش نمودهاند .
اصل تاريخ مسجد را در سمت راست محراب چهار ذرع از زمين بالا در روى جرز به خط كوفى از گچ بيرون آوردهاند ولى چون ريخته چيزى جز سطر اول كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
است خوانده و معلوم نمىشود .
در ستون اول طرف راست محراب بر چوبى كه زير پايهء طاق است ، اين عبارت نقش شده :
امر بعمارة هذه المسجد المباركة الشريفة المعظمة بعون الله و حسن توفيقه حسبة لله و طلبا لمرضاته به اميد ثواب اخروى در اين وقت مفخم - الاعظم مقرب امراء السلاطين خواجه ياقوت اين عمارت ميمون نصيب وى شد بتوفيق الله تعالى فى شهور سنة اثنى عشر و ثمان مائه هشتصد و دوازده حرره على بن فتح الله .
اين تاريخ يكى از تعميرهاى اين مسجد است . در ستون اول سمت چپ كه مقابل ستون اول است اين كلمات به قاعدهء مسطوره روى چوب زير پى اطاق نوشته شده :