ژنرال دبوفور آنها را تعاقب كرد تا در ميانهء تنگناى جبال موطن خودشان آنها را احاطه نمود . ليكن غافل از اين بود كه قشونى را كه به همراه خود آورده عثمانى مىباشند و آنها بر حسب هممذهبى راضى به دستگيرى مقصرين نيستند و از قشون فرانسه هم كه همراه ندارد .
علانيه قشون عثمانى صف نظامى خود را گشوده و آنها را راه فرار دادند كه به وادى غير ذى زرع « 3 » حوران فرارى شوند و همين كار را هم كردند . مأمورين دول فرنگستان ، با زحمت و گفتگوى زياد ، دولت عثمانى را مجبور كردند كه مبلغ چهار كرور و بيست و پنج هزار تومان تقريبا پول ايران در عوض ضرر و خسارت و خونبهاى طايفهء مارونيت و ساير عيسويان دمشق و غيرها بدهد . دول فرنگستان در مقام امداد و اعانت عيسويان شرقى عثمانى برآمدند . از جمله دولت فرانسه مبلغ دويست و پنجاه هزار تومان پول ايران وجه اعانه به آنها داد . همينقدر شد كه طايفهء مارونيت دوباره خانههاى مخروبه و ويران خود را برپا كردند و اسباب كسب و فلاحت خود را فراهم آوردند .
بىاعتنائى مأمورين عثمانى اسباب تعويق اصلاح امور شد و تا پنجم ماه ژوئن سنهء هزار و هشتصد و شصت و يك طول كشيد و معاودت قشون فرانسه را زياده بر شش ماه به عهدهء تأخير انداخت . دولت فرانسه در كمال ميل حاضر بود كه دائما قشونش را در سمت شرق عثمانى نگاه دارد . و ليكن باب عالى به صوابديد انگليس - كه دائما سوءظنى در ظهور و توقف قشون فرانسه در سمت شرق داشت - درصدد قبول قرارداد و همهء تكاليف وارده برآمد و مراجعت قشون فرانسه را خواهش نمود .
مسيو توونل وزير امور خارجهء فرانسه در جواب باب عالى نوشت چون قشون ما از جانب همهء دول فرنگستان مأمور به شام شده است بايد زمان و روز مراجعتش را نيز همهء دول تعيين نمايند و بعد از آندولت فرانسه آزاد مىشود و به خودى خود تكليف خود را معمول خواهد داشت . بارى پس از قرارداد و اصلاح امور آن سامان ، قشون فرانسه از شام حركت كرده معاودت نمود . كليهء مقصود دولت فرانسه در رفاه و فراغت ليبان
هامش
( 3 ) - اصطلاح « وادى غير ذى زرع » مأخوذ از آيهء 37 است از سورهء ابراهيم در قرآن كريم :رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ.