فقرهء چهارم :
طرفين قرار دادهاند كه خساراتى كه بعد از قبول اخطارات دوستانهء دو دولت بزرگ واسطه كه در شهر جمادى الاولى سنهء هزار و دويست و شصت و يك تبليغ و تحرير شده به طرفين واقع شده و هم رسومات مراعى از سالى كه تأخير افتاده براى اينكه مسائل آنها از روى عدالت ، وصول و احقاق شود از دو جانب بلاتأخير مامورين را تعيين نمايند .
فقرهء پنجم :
دولت عثمانى وعده مىكند كه شاهزادگان فرارى ايران را در برسا اقامت داده غيبت آنها را از محل مذكوره و مراودهء مخفيهء آنها را به ايران رخصت ندهد و از طرف دولتين عليتين تعهد مىشود كه ساير فراريان به موجب معاهدهء سابقهء ارزنة الروم عموما رد شوند .
فقرهء ششم :
تجار ايران ، رسم گمرك اموال تجارت خود را موافق قيمت حاليه و جاريهء اموال مذكوره نقدا يا جنسا به وجهى كه در عهدنامهء منعقدهء ارزنة الروم در سنهء هزار و دويست و سى و هشت در مادهء ششم كه داير به تجارت است مسطور شده ادا كنند و از مبلغى كه در عهدنامهء مذكوره تعيين شده زياده وجهى مطالبه نشود .
فقرهء هفتم :
دولت عثمانيه وعده مىكند كه به موجب عهدنامههاى سابقه امتيازاتى كه لازم باشد در حق زوار ايرانى اجراء دارد تا از هر نوع تعديات برى بوده بتوانند به كمال امنيت محلهاى مباركه را كه كائن در ممالك دولت عثمانى است زيارت كنند و همچنين تعهد مىكنند كه به مزاد استحكام و تاكيد روابط دوستى و اتحاد كه لازم است فى ما بين دو دولت اسلام و تبعهء طرفين برقرار باشد مناسبترين مسائل را استحصال نمايند تا چنان كه زوار ايرانى در ممالك دولت عثمانى به جميع امتيازات نايل مىباشند ساير تبعهء ايرانى نيز از امتيازات مذكوره بهرهور بوده خواه در تجارت و خواه در مواد سايره از هر نوع ظلم و تعدى و بىحرمتى محفوظ باشند و علاوهبر اين باليوزهائى كه از طرف دولت ايران براى منافع تجارت و حمايت تبعه و تجار ايرانيه به جميع محلهاى ممالك عثمانيه كه لازم باشد نصب و تعيين شود به غير از مكهء مكرمه و مدينهء منوره دولت عثمانيه