تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 546

مساهمون:

ص٥٤٦
- مارمولك دندان هركسى را بشمرد عمرش به سال نميكشد . - مودزد وسط پاچه را هركس بخورد از توى چشمش درميآيد . - اگر بىخبر آب سرد بتن زن آبستن بريزند چشم بچه‌اش درشت مىشود . - كك ( كيك ) ميگويد گير كور نيفتم چشم‌دار را فرار ميكنم . - در شب ديگ و سركه به كسى نبايد داد تنگى ميآورد ، و از غروب به بعد آب نبايد داد ، كه بركت و روشنائى از خانه دور مىشود . - ديگ كه بخواهند بگيرند بايد نمك ببرند . - حلوا كه براى مرده ميپزند اگر روغن زياد ببرد ميگويند مرده چشم و دلش ميدود و چشم و دل گرسنه بوده است و اگر روغن كم ببرد و روغن پس بدهد ميگويند چشم و دل سير بوده است . - براى رفع ( بيت ) « 30 » فرش و پارچه لايشان خاك تنباكو ميپاشيدند . - هركس ميوهء درخت خودش را بخورد مار نميگزدش . - فقير بيچاره براى يك كفش دو دفعه ذوق مىكند ، يك دفعه كه ميخرد ، يك دفعه هم كه ميدهد تعميرش ميكنند . - وقتى به زائو عرق چهاردرد نشست اگر عرقش را با گيسش پاك كرده به صورتش بمالند لك و پيس صورتش پاك مىشود . - زائو كه ميزائيد مشتى برنج خشك و خرده نبات در دهانش ريخته ميگفتند بجود دندانهايش سفت مىشود . - زن كباب ، خواهر زن نان زير كباب . -
آدم بايد هميشه دم باشه نه سر * مرد بايد بىنام باشه مزرعه بىدر .
- شب جمعه پياز خوردن مانع استجابت دعا مىشود . - هركس چهل صبح شنبه مو بتراشد شنبه چهلم زير تيغ جلاد ميرود و چون
هامش
( 30 ) . حشره‌اى قهوه‌اى رنگ پشمالو كه در ميان پشم و فرش و البسهء پشمى توليد مىشود .