چشمش بود و ( جاى دشمن ) كه ماتحتش را نشان ميداد و ( شتربانى ) را كه چوبى به زير بغلهايش گذارده با صداى ضرب لوطى سر دوپا بلند شده به راه ميافتاد و اسبسوارى او كه چوب را وسط دو پايش گرفته بدويدن ميپرداخت را تعليمش داده براى شگون در ختنهسورانها و زايمانها و روزهاى بعد از عروسى دعوت شده با گفتن ( حق مبارك كنه ايشاللا ) وارد ميشدند .
بعد از آن خرس رقصانها كه خرس را سر دوپا به راه رفتن واداشته چهارپايههائى گذاشته بر سر آنهايشان ميكردند و نردبان كه از آن بالايشان ميفرستادند و با اين و آن و داوطلبان كه به كشتى گرفتنشان واميداشتند و بز رقصانها كه بزها را رقصانده سر دو پا راه ميبردند و معلق زدن تعليمشان داده بر سر تيرشان ميكردند ، و اين چنان بود كه كنار تير بلند چهار پنج مترىاى طبق حساب ، چهارپايههائى كوچك و بزرگ پهلوى هم گذارده چون بز به بالاى چهارپايه بزرگتر ميرفت چهارپايه كوچك را از جلوش برميداشتند ، الى آخر كه بر طبق علاقهء به بلندى بر سر تير قرار ميگرفت . و البته تا بز بتواند بالاى تير تمركز پيدا كند تختهاى هم به اندازه دو كف دست كوبيده شده بود و چون تمام چهارپايهها از برابرش برداشته شده بالاى تير قرار ميگرفت دوران زده پول جمع ميكردند .
ساز و آوازهاى آنزمان چه بود ؟
ساز ، مانند تار . كمانچه . نى . اواخر قانون « شبيه سنتور » و عود . دنبك ( تنبك ) . دايره . اواخر دايره زنگى . سرنا . كرنا . دهل . فلوت . نىلبك .
سازدهنى . و براى موزيك تعزيهها : شيپور . فلوت . طبل . دهل . سنج . و اجرت يك دسته مطرب دورهاى كه از يك ربع تا يك ساعت مشغول مينمود از يكقران تا پنج قران بود كه مبلغ آخر از پرداختىهاى بسيار سخاوتمندانهء صاحب مجلس و كمتر نصيب مطربى ميآمد ، مگر بچه رقاص با قر و غربالهها و چشمك و ابرو