ساخته بود و در تعيين احوال فلكى و تغيير حالات كواكب و دگرگونى عالم و پيشگوئى و خوب و بد احوال به كار گرفته ميشد و لا يتغيّر معلوم شده بود ، با اين توضيح و مشخصات كه در آن : حمل به معنى گوسفند شش هفت ماهه ، يا برّهى شاخ نيشزدهاى بود كه در آسمان با اجتماع ستارگان به نظر آمده بود . ثور به صورت گاوى فربه كه در برج دوم سال در آسمان ظاهر ميگرديد . جوزا به صورت دو مرد كه از شكم بهم چسبيده و از بقيهء بدن تفكيك بوده باشند . سرطان صورت خرچنگ . اسد به صورت شير . سنبله صورت زنى كه دستهاى سنبلهى گندم بدست داشته باشد . ميزان شكل ترازوئى كه از شائين و دو كفه تشكيل شده باشد .
عقرب به صورت كژدم . قوس شكل اسبى كه از گردن به بالاى آن را صورت مردى تشكيل داده كه تيرى را به چلهء كمان نهاده در حال رها كردن مىباشد . جدى به صورت بز يا بزغالهاى كه دو پاى آخر نداشته باشد . دلو شكل مردى كه با دلو ( سطل ) از چاه آب مىكشد . و حوت صورت ماهى فربهى كه قيافهاى ناخوشايند داشته باشد ، با نظم اسامى آنها در اين شعر :
بُرجها ديدم كه از مشرق برآوردند سر * جمله در تسبيح و در تهليل حىّ لايموت
چون حمل چون ثور چون جوزا سرطان و اسد * سنبله ميزان و عقرب قوس و جدى و دلو و حوت
گردش سالها و اثرات
اين دوازده برج اگرچه هريك گويا و معرف احوالى در گردش روزگار بودند كه اثراتى را از خود بر روى زمين و احوال و امور روزمرّهى مردم بجا ميگذاشتند اما با همه اثرات مستقل خود لازم بود تأثير احوال حيواناتى كه سالها بر رويشان ميگذشت و به قرار زير از طرف منجمين ترك معلوم شده بود بر آنها دخيل بكنند .
حيواناتى كه دورشان از موش شروع شده به خوك خاتمه ميگرفت ؛
اول سيچقان ئيل ( موش ) ، اودبارش ئيل ( گاو ) ، توشقان ئيل ( پلنگ ) ، لوى ئيل ( خرگوش ) ، ايلان ئيل ( نهنگ ) ، پونت ئيل ( مار ) ، قوى ئيل ( اسب ) ، پيچى ئيل