تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣
تهرانىهاى اصيل با پيشانى بلند و ابروان كشيده و چشمان درشت و بينى بلند و چانهء كوتاه و صورت متمايل به دراز و موى صاف بدون جعد و گوش بزرگ و حلقوم استخوانى و گردن بلند و سينه‌ى فراخ و ميان‌تهى و قد متوسط و دهان اندك فراخ و پوستى مايل به سفيد و تناسب اندام و گونه‌هاى گلگون و چهره‌ى متبسم و برخورد مهربان شناخته ميشدند . با روحيهء درويش‌صفتى و راحت‌طلبى ، خوش‌سخنى و هزالى و لودگى ، رفيق‌بازى و مهمان‌دوستى ، غريب‌نوازى و ساده‌دلى ، خوش‌قلبى و زودباورى ، پرمهرى و پرتوقعى ، بلندطبعى و بزرگ‌منشى ، لوطىگرى و مردانگى ، دستگير و غمخوار بزرگوارانه ، پيش قدم كارهاى خير ، زودجوشى و زودرنجى ، تنبلى و تك‌روى ، بىخيالى و دم غنيمت‌دانى ، شائق شغل‌هاى آزاد و گريزان از كارهاى پرمشغله . بر روى هم مردمى در افراط و تفريط و دور از اعتدال و اجمالا نجيب و شريف و جلب كننده و به نسبه قابل اعتماد .

فرم لباس مردان

لباس مردان مركب بود از عبا « 40 » و قبا « 41 » و ارخلاق « 42 » و مرادبگى « 43 » و سردارى « 44 » و
هامش
( 40 ) . روپوشى از پارچه‌هاى نازك و كلفت پشمى دست‌باف كه بلند و باز و فراخ دوخته شده بر شانه انداخته تا مچ پا را فرا ميگرفت و جزء البسهء سنتى اعراب مىباشد . ( 41 ) . قبا لباسى ساده با يقه‌اى باز و دو جيب دهانه عمودى از دو طرف تا زير زانو ساده و كمرچين كه روى پيراهن پوشيده جلوهايش را بهم آورده بر روى آن شال ميبستند . ( 42 ) . ارخلاق چيزى مانند قبا كلفت‌تر و كوتاه تا بالاى زانو كه جلو و سرآستين‌هاى او را سوزن‌دوزى يا زرىدوزى ميكردند و بر روى پيراهن ميپوشيدند . ( 43 ) . مرادبگى قبائى با يقه‌ى بسته و لبه‌دار مانند فرنج نظاميان با سوراخها و تكمه‌هائى تا پائين شكم با چينهاى ريز سرتاسرى پشت در قدى كوتاه تا نزديك زانوان ، در رنگهاى تيره . ( 44 ) . سردارى با جلوى مانند مرادبگى و چند چين درشت و شكافى در عقب و قدى تا پائين -