تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 345

مساهمون:

ص٣٤٥
بساطيان آن جاها هم اشياء ذيل بود كه ذكر مىشود : انواع پارچه از قبيل چيت‌هاى زرد و گلى ، گل‌ريز ، گل درشت ، چلوار ، كرباس ، متقال ، چادر شبى ، شيفون « 38 » ، آغ بانو « 39 » ، مسلين « 40 » ، ململ « 41 » ، حرير ، اطلس ، تافته‌ى قوس و قزحى ، مخمل ، پارچه‌هاى ابريشم ، علفى ، با رنگ‌هاى تند . انبر ، سه‌پايه ، تنوره ، الك ، آتش گردان ، منقل فرنگى « 42 » ، گوشتكوب . اسباب خرازى از قبيل : سوزن ، سنجاق ، سرخاب ، سفيداب ، سقّز - قندرون . نان ( يخه ) « 43 » ، ( خاتون پنجره ) « 44 » ، رشته برشته « 45 » ، سنجاق سر ، گل و گيله ،
هامش
( 38 ) . چلوار لطيف . ( 39 ) . نوعى چيت معروف به آغ‌بانو . ( 40 ) . چيت لطيف اعلا با گل و نقش‌هاى ظريف . ( 41 ) . پارچه‌اى از پنبه در كمال نازكى و لطافت براى چارقد و رخت زير بچه . ( 42 ) . منقلى كه بالايش ذغال ريخته زيرش خالى و هواگير بود كه آتش آن را مشتعل مينمود و دريچه‌اى در بدنه پائين آن تعبيه شده بود كه چون بسته ميشد شعله را كم مينمود . ( 43 ) . نانى از خمير گندم و اگر سفيدتر ميخواستند آرد هشترخان ( آرد ذرت ) كه با روغن اعلا يا كره و زردهء تخم‌مرغ و جوش شيرين نازك مانند نان لواش پهن كرده ، سپس آن را چهارگوش بريده بطور مثلث تا ميزدند و ميان آن قند و زنجبيل سائيده پاشيده ، باز مثلث تا زده قند و زنجبيل را تكرار ميكردند تا به اندازه لقمه يا به صورت قوطى كبريتى درآيد و آنگاه مجمعه يا سينىاى را چرب كرده روى آتش ملايم منقل گذارده روى آن سينى ديگرى دمر كرده روى سينىى بالائى نيز آتش ريخته چندان‌كه نيم‌رنگ ميگرديد برميداشتند يا يك روى آن‌كه پخته شد برگردانده روى ديگرش را ميپختند « با وجود فر سهل‌تر و نيكوتر تحصيل مىشود » . ( 44 ) . نانى از خمير برنج و مايع سفيدهء تخم‌مرغ و كمى نمك كه به صورت اسفنج يا خانه‌هاى زنبور عسل ساخته در اختيار خريدار قرار ميدادند كه او خود در منزل آن را در روغن كنجد يا روغن حيوانى اعلا پخته روى آن را خاك قند ميپاشيدند . ( 45 ) . مايعى از سفيدهء تخم‌مرغ و آرد برنج و جوش و نمك كه در دستمال يا چيزى شبيه آن -