ساختمانهاى طهران
ساختمانهاى تهران كه مانند ساير شئون طبقاتى او كمتر حد متوسطى در آن به نظر ميرسيد يا متشكل بود از قصور رفيعه و ابنيهء ممتازه ، در صحن و سراهاى عالى ، متعلق به شاهزادگان و رجال و بزرگان و ديوانيان و منسوبين به دربار ، مانند :
پارك ظل السلطان ( وزارت فرهنگ بعد و آموزش و پرورش فعلى ) « 1 » پارك امين الدوله در دروازه شميران . عمارت نگارستان ( وزارت فرهنگ و هنر فعلى ) .
پارك اتابك در لالهزار « 2 » . . . و خانههاى بىابتدا انتهاى بزرگان ، مانند قصر سپهسالار ( مجلس شوراى ملى ) . عمارت ركن الدوله . عمارت مشير الدوله .
فرمانفرما . مستوفى الممالك . امين الملك . وزير دفتر . قوام الدوله . نايب السلطنه و ديگران كه هريك قصرى بهشتى و عماراتى افسانهاى به حساب آمده ، دهها و گاهى صدها غلام و كنيز و نوكر و كلفت و خدمه ، از مهتر و كالسكهچى و ميرآخور و باغبان و آشپز و لله و دايه و چراغچى و نسقچى و چى و چى و چىهاى ديگر را در خود جا داده ، مكان و مأوا معلوم كرده بود ، و يا خانههاى كوچك محقر خشت و گلى اهالى ، با دو سه اطاق كه فقط رفع سرما و گرما
هامش
( 1 ) . پهلوى اول رضا شاه آن را از ورثهء ظل السلطان خريده بلاعوض واگذار وزارت ( معارف ) نمود .
( 2 ) . غالب اين پاركها تقسيم و تخريب شده نوسازى شده است .