مستبين : واضح و روشن .
مستنيره : نورجوينده .
مسرح : چراگاه .
مسرع : شتابكار ، تندرو .
مسلوخ : گوسپند پوستكنده .
مشارب : ج مشرب ، جاى نوشيدن ، مسلك .
مشارطه : با يكديگر شرط كردن .
مشرح : شرح و بيانشده .
مشغوف : فريفته و شيفته و ديوانهء محبت .
مصادفت : روبرويى و برخورد با كسى .
مصارفت : مبادله كردن .
مصارعه : كشتى گرفتن .
مصايد : ج مصيده ، دامها ، شكارگاهها .
مصرح : تصريح و آشكارشده .
مصيقل : صيقلى و براق .
مضارب : شركتكننده در مال و تن ، شركت دو نفر در تجارت به طورى كه سرمايه از يكى باشد و كار از ديگرى به طريقى و شرايطى خاص كه در كتب فقه درج است .
مضجع : خوابگاه ، قبر .
مضغه : پارهء گوشت جويدنى ، نطفه بسته .
مطاعن : ج مطعن ، محل طعن زدن ، طعنزننده به دشمن .
مطاوى : ج مطوى ، پيچيدگىها ، نوردها و پيچيدهها .
مطعون : سرزنششده ، مورد ملامت .
معاقبت : سزاى عمل بد به كسى دادن .
معاطب : ج معطب ، جاىهاى هلاكت .
معالم : ج معلم ، نشانههاى راهها .
معاهد : مجالس ، محضرها ، جاىهاى عهد بستن و بازگشت .
معتزله : ر . ك . حواشى و توضيحات .
معتلى : بر بلندى برآمده ، بالارونده .
معرا : برهنه و عريان .
معلم : جامه مخطط و منقش ، نشاندار .
معد : آماده ، مهيا ، مرتب حسابشده .
مفازه : بيابان بىآب و علف .
مفضى : كشنده ، محتاج .
مفيض : فيضدهنده ، جارىكننده .
مفتيين : فتوىدهندگان .
مقله . تخم چشم ، راحة مقلتى - شراب چشم ، خونابه ديدگانم .
مقاليد : ج مقلاد ، كليدها .
مقامر : قمارباز .
مقرعه : تازيانه ، ج آن مقارع .
مقتنى : كسبشده .
مكاشحت : دشمنى كردن ، پنهان كردن دشمنى را .
مكاره : مكروهات و ناپسندها ، ج مكره .
مكاوحت : محاربه و ستيز .
مكتسى : جامه پوشيده .
مكسبه : كسب و پيشه ، مكسب محل كسب .
مكلل : تاج و بر سر نهاده ، زيور داده .
ملتقا : جاى ديدار .
ملثوم : بوسيده و . . . .
ملحف : ستيهنده و مبرم .
مليت : دين و آيين و شريعت .
ملمه : پيشآمد سخت .
ممتنع : آنكه از امرى بازايستد ، محال .
ممكور : مكرزده و بدين معنى در كتب لغت ديده نشد . ثوب ممكور : جامهاى كه با گل سرخ رنگ شده .
مناص : گريز ، وقت گريز ، گريختن .
مناقشه : ستيزه كردن ، مجادله .
مناول : عطاكننده ، بخشنده .
مناهج : ج منهاج ، راههاى آشكار .
منايح : ج منيحه ، عطا و دهش .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 492
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤٩٢