تزيين و آراستگى شماست بآمدن نزد هر امامى كه اطاعت او مصداق سجده براى رب العالمين است .
وَ كُلُوا
و بخوريد
وَ اشْرَبُوا
و بياشاميد
وَ لا تُسْرِفُوا
و اسراف يعنى افراط مكنيد در خوردن و آشاميدن
إِنَّهُ
بدرستى كه خداى تعالى
لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
دوست نمىدارد اسراف كنندگان را و راضى بفعل ايشان نيست على بن الحسين بن واقدى گويد كه : حق تعالى تمام طب را در نصف يك آيه جمع كرده است و آن قول اوست «
كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا
» در كتاب علل الشرائع از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه برادر من عيسى عليه السّلام فرموده كه : پرخوردن آب رو را مىبرد و طراوت حسن و جمال را نابود ميگرداند و در حديث آمده كه كسى كه قوت يك روز داشته باشد و مع هذا سؤال كند آن شخص از جملهء مسرفين است .
قُلْ
بگو اى محمد :
مَنْ حَرَّمَ
كيست كه حرام كرده است
زِينَةَ اللَّهِ
امورى را كه خلق كرده خداى تعالى براى زينت
الَّتِي
آن زينتى كه
أَخْرَجَ
بيرون آورده از نباتات مثل قطن و كتان و از حيوانات مانند صوف و صقرلات
لِعِبادِهِ
براى نفع بردن بندگان او
وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ
و كيست كه حرام گردانيده پاكيزههاى از روزى را يعنى مستلذات مآكل و مشارب را ، و بروايت على بن ابراهيم يعنى روزى حلال را ، و بزعم صاحب كشاف اين آيه دليل است بر اينكه اشيا مخلوق بر اباحتاند نه بحرمت و حرمت محتاج به علت است زيرا كه استفهام درين مقام براى انكار است ليكن اين دليل در خصوص طيبات طيب است نه در مطلق اشياء ، كما لا يخفى على ذوى النهى .
قُلْ
بگو اى محمد :
هِيَ
اين زينت و طيبات
لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
ثابت و مباح است براى جماعتى كه ايمان آوردهاند در زندگانى دنيا ليكن بدون اختصاص بر مؤمنين در دنيا زيرا كه كفار نيز با ايشان در اين زينت و طيبات شريكند
خالِصَةً
در حالتى كه آنها مختصاند باهل ايمان
يَوْمَ الْقِيامَةِ
در روز قيامت واحدى