اين قول از آن حضرت مستلزم آن بود كه تفويض امور به كلى بحقّ تعالى نمايد و اينجا كه رجوع به غير نمود مناسب قول نبود ، لا جرم به دو امر ممتحن گشت .
اول - فراموش گردانيدن شيطا به روى ذكر ربّ را .
دويم - ماندن در زندان مدّت مديد تا گويند كه از زمان حبس وى يك روز بيش نمانده بود به جهت آن سه دقيقه ، هفت سال ديگر در زندان بماند و تا قيامت اين واقعه دليل طالبان و سبيل متوكّلان آمد .
تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — صفحة 516
مساهمون: معين الدين فراهى هروى ( ملا مسكين )
ص٥١٦