چون از زندانش بيرون آورد ، بر مملكت مصرش والى و حاكم گردانيد ، و خود را نيز بوى تسليم كرد .
كذلك حق سبحانه و تعالى مؤمن را بخريد
« إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ »
و او را دوست داشت
« يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ »
پس به زندان دنيا فرستاد « الدّنيا سجن المؤمن » .
روز قيامت كه مؤمن را از زندان دنيا بيرون آرد مملكت جنّت كه عظيمترين ممالكست بوى ارزانى دارد
« وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً »
و خود بذات خود مال او باشد « 1 » چنان كه وارد است « من دعانى كفيت حاجته و من اعطانى شكرته و من عصانى سترته و من طلبنى اغنيته و من أحبّني ابتليته و من ابتليته احببته و من احببته قتلته و من قتلته فأنا ديته » .
* * *
در زهر فراق اميد ترياق بس است * درد تو دواى جان مشتاق بس است
چندانكه « 2 » به تير هجر عشاق كشى * ديدار تو خونبهاى عشاق بس است
قوله تعالى :
« وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ »
.
لطيفهء شريفه - چند كس در ذات يوسف دعوى اولويّت « 3 » كردند ، يعقوب فرمود به من اولاست كه فرزند منست
« يا بُنَيَّ لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى إِخْوَتِكَ »
برادران گفتند بما اولى است كه برادر ما است
« أَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً يَرْتَعْ وَ يَلْعَبْ »
.
هامش
( 1 ) - ح : و خود بذات خود از آن او باشد .
( 2 ) - الف : چندانكه به تيغ هجر عاشق بكشى .
( 3 ) - ح : علويت كردند .