در خبرست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : در بهشت خيمهها باشد از درّ سفيد بيكپاره ، طول او در هوا شصت گز باشد ، در هر زاويهء از آن خيمه جفتى باشد كه او را ديگر كس نبيند . ابن عبّاس گفت : هر خيمه از پارهء لؤلؤ باشد چهار فرسنگ در چهار فرسنگ او را چهار هزار مصراع باشد . أنس مالك روايت كرد از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه گفت : شب معراج در بهشت جويهائى ديدم كه بر كنار او خيمهها زده از مرجان از آنجا آواز بيرون مىآمد كه : السّلام عليك يا رسول اللّه ، من گفتم : يا جبرئيل اينان كهاند ؟ - گفت : كنيزكانىاند از حور العين دستورى خواستند از خداى تعالى تا بر تو سلام كنند ، خداى تعالى ايشان را دستورى داد سلام كردند و گفتند : نحن الخالدات فلا نموت أبدا ، و نحن النّاعمات فلا نبأس أبدا ، أزواج رجال كرام حور مقصورات فى الخيام ؛ ما هميشه زندگانيم كه نمىميريم هرگز ، و ما ناعمانيم كه به سختى نرسيم هرگز : زنان مردانى كريميم ؛ حوريان در خيمهها باز داشته .
[ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ ]
بكارت نبرده باشند ايشان را ، و نرسيده باشد دست هيچ آدمى و پرى بايشان پيش از ايشان
[ مُتَّكِئِينَ ]
تكيه زده باشند بر نشستگاههاى خود از نهاليها « 1 »
هامش
( 1 ) - در برهان قاطع گفته : « نهال بكسر اوّل بر وزن وصال درخت موزون نورسته و نونشانده را گويند و بمعنى بستر و نهالى و توشك هم آمده است » .