و وجه چهارم عين بمعنى چشمهاى بود كه آفتاب بدان فرو شود
چنان كه در سورة الكهف ( 86 ) گفت :
« حَتَّى إِذا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ »
يعنى عين الغربيّة .
و وجه پنجم عين بمعنى ديدار بود
چنان كه در سورة طه ( 39 ) گفت :
« وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي »
يعنى على منظر منّى .
و وجه ششم عين بمعنى جوى بود
چنان كه در سورة البقره ( 60 ) گفت :
« اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً »
يعنى نهرا .