« بوزنه مر گربه را دوست دارد كه گربه را كنار گيرد همى بوسدش » ( جامع الحكمتين ) .
« بوزنه » را به « بوزنگان » ( موافق قياس ) جمع بستهاند :
« آن يكى بر جهد چو بوزنگان * پاى كوبد بنغمهء طنبور » ( ناصر خسرو ) ريخت ديگرى نيز از اين واژه در نگارشهاى پيشينگان به كار رفته و آن « بوزنينه » است .
( با بهرهگيرى فراوان از : لغتنامهء دهخدا ) .
مصنّف - أعلى اللّه مقامه - ، همين ريخت « بوزنه » را ، در تصنيف ديگرش ، بلابل القلاقل ، به كار برده است :
« . . . صورة ايشان از آدميت گردانيذن به بوزنه و خوك بدل كردن . » ( رويهء 29 از عكس ما از دستنوشت آن - كه البتّه چند صفحهء اوّل عكس حاضر بىشماره است . ) نيز : « صورت بوزنه و خوك بايشان داذ » ( رويهء 30 از دستنوشت بلابل - با لحاظ كردن همان تذكّر ) .
گذشته از اينها اين واژه را بنگريد در : روضة المذنبين ، ص 49 .
( 1676 ) 143 / 1 و 2
« كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ »
.
النّساء / 47 .
( 1677 ) 143 / 3 « قتادة » .
در دستنوشت : « فتاده » . سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 267 .
( 1678 ) 143 / 4 « نبذ » .
در « تاج المصادر » ( ج 1 ، ص 121 ) آمده : « النّبذ : افكندن ، و . . . » .
( 1679 ) 143 / 11 « رديّة » .
نگر : الكشّاف ، ج 1 ص 615 .
نيز سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 267 ؛ و : كنز الدّقائق ، ج 4 ، ص 61 .
( 1680 ) 143 / 14 « تركوا » .
در دستنوشت : « تركوا » .
( 1681 ) 144 / 3 « و امّا . . . خيانة » .
الأنفال / 58 .
( گفتنى است كه « [ ب ] » را پيش از عبارت شريف قرآنى ، به بايستگى اسلوبى ، برافزوديم . ) در بارهء اين قول ، نگر : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 268 .
( 1682 ) 144 / 11 « و « نبأ » خبر بوذ كى . . . » .
سنج : معجم مفردات ألفاظ القرآن ، الرّاغب الإصفهانى ، ص 500 .
( 1683 ) 144 / 15 و 16 « من . . . بنى إسرائيل » .
المائدة / 32 .
( 1684 ) 144 / 16 « ( 229 ) آنها » .
در دستنوشت كاملا روشن نيست . اميدوارم درست خوانده باشم .