( 640 ) 27 / 14 « ذكر جميل » « ذكر جميل » يعنى « ياد كرد نيك » ( نگر : گلستان ، ص 205 ) .
سعدى هم « ذكر جميل » را به كار برده است :
« ذكر جميل سعدى كه در أفواه عوام افتاده است وصيت سخنش كه در بسيط [ زمين ] منتشر گشته . . . » ( گلستان ، ص 51 ) .
( 641 ) 27 / 15
« وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ »
.
در دستنوشت سهوا نوشته شده است :
« وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ »
. از روى قرآن كريم إصلاح شد .
( 642 ) 27 / 17 « مثل و عمل او » .
در دستنوشت واو بين « مثل » و « عمل » نيامده ، ولى واوى خرد كه ضمّه هم مىتوانش تلقّى كرد بالاى لام « مثل » گذاشته شده است . ما احتمال داديم متن دستنوشت را بتوان به ريختى خواند كه ضبط كرديم .
در ضمن ، اين « و » ى كوچك شايد به خطّى ديگر ( متأخّر ؟ ) كتابت شده باشد .
( 643 ) 27 / 19 « أملس » .
« أملس » : در تاج الأسامى ( ص 17 ) مىخوانيم : « الأملس : چيزى ساده ؛ . . . » .
در « المختار من صحاح اللّغة » آمده است :
« الملاسة : ضدّ الخشونة ، و بابه سلم ، و شيء أملس ، و . . . » ( ص 501 ) .
فيّومى نوشته است :
« ملس . . . ملاسة : إذا لم يكن له شيء يستمسك به و قد لان و نعم ملمسه ، فهو أملس ، . . . » ( المصباح المنير ، ص 579 ) .
( 644 ) 27 / 20 تا 22 « آن عمل » ، « رنج رسانيدن » .
جايگاه « آن » در دستنوشت چندان روشن نيست . نيز ، چنين است جاى نوك كلمهء « رسانيدن » .
( 645 ) 27 / 22 و 24 « نيابذ » ، « نكنذ و توفيق » .
اين جايگاهها ، در دستنوشت ، چندان روشن نيست .
( 646 ) 27 / 26 « قوله . . . » .
بخش مربوط به متن كامل آيت ( آيت 267 ) در عكس دستنوشت تقريبا هيچ پيدا نيست ؛ نقطهء آغازش هم در عكس دستنوشت قابل رؤيت نمىباشد .
( 647 ) 28 / 4 « نقل كردهاند كى . . . » .
سنج : مسند . . . أحمد بن حنبل ، ج 3 ، ص 466 ، و : ج 4 ، ص 141 ؛ و : موسوعة أطراف الحديث النّبوىّ الشّريف ، ج 5 ، ص 495 .
( 648 ) 28 / 14 « شما را حقّى از كسى ستذنى » .
در دستنوشت كاملا روشن نيست و به قرائتم اطمينان ندارم . از الفاظ ما بعدش هم - متأسّفانه - جز « او را » ( در آغاز ) و « نستانيذ » ( يا چيزى مانسته بدان ؛ در پايان ) نمىتوان خواند .
( 649 ) 28 / 15 « كى خذاوندم » در دستنوشت قدرى ( گ . ) پوشيده است . قسمتى از عبارت پيداست ؛ به قرائتم يقين ندارم .