الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ »
؛ يعنى پيش از آن كى مؤذّن بانگ نماز گويذ منادى ندا كنذ و گويذ : اى فرزندان آدم ! برخيزيد و آتشها كى افروختهايذ بنشانيذ كى نيكى محو كنندهء بذي است .
« ذلك » اى الّذى ذكرنا ، آنچ ياذ كرديم ؛ و گفتهاند : « ذلك » اشارتست به قرآن .
« ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ »
كى آن تنبيهى است ياذ كنندگان را .
« وَ اصْبِرْ »
على الصلاة ، و صابر باش در نماز
« فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »
اى المصلّين كقوله :
« [ وَ أْمُرْ ] أَهْلَكَ 2085 بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ ( 524 ) عَلَيْها »
؛ و گفتهاند : صبر كن كى بصبر درجهء محسنان بيابى ؛ و گفتهاند : در رنجى كى از قوم تو به تو مىرسذ صبر كن .
قوله - تعالى - :
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 117 ]
وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها مُصْلِحُونَ ( 117 )
اى بظلم من اللّه و أهلها مصلحون مؤمنون محسنون ، يعنى خذاى اهل هيچ دهى را بظلم هلاك نكرد و اهل آن ده مصلحان و مؤمنان و نيكوكاران بوذند ؛ بلك هلاك ايشان بتعدّى بوذ در شرك .
« وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً »
و اگر خذاوند و پروردگار تو - اى محمّد ! - خواهد همه مردم را بر مسلمانى بدارذ ؛ اما نخواهذ زيرا كى بكمال علم مىدانذ كى مسلمان شوذ و كى مسلمان نشوذ 2086 و بر كفر إصرار و عناد نمايذ
« وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ »
و هرگز نباشذ كى ايشان در دين مخالف يكديگر نباشند چنانك جهوذان و ترسايان و مجوس ؛ و الاختلاف اعتقاد كلّ واحد نقيض معتقده لآخر ، يعنى اختلاف ايشان در اعتقاد بوذ كى معتقد هر يك بخلاف ديگرى بوذ .
« إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ »
الا كسى كى پروردگار و خذاوند تو بر وى رحمت كرده باشذ ( 525 ) ، و هداه بالايمان ، و او را به ايمان راه نموذه باشذ ، فانّه ناج من الاختلاف ، كى او از اختلاف باطل نجاة يافته باشذ ؛ و استثنا منقطع است . حسن گويذ : لا يزالون مختلفين في الأحوال و الأرزاق من تسخير بعضهم لبعض ، يعنى ايشان لا يزال در احوال و أرزاق از تسخير بعضى مر بعضى را مختلف باشند ؛ و گفتهاند : لا يزال 2087 بعضى از پى بعضى مىروند ؛ و الاختلاف افتعال من خلفه يخلفه إذا قام بالشّىء بعد مقامه ، و اختلفوا كقولهم :
قتلوا و اقتتلوا ؛ و به اين وجه اعتراضى بوذ و تقديرش چنين بوذ : و لو شاء ربّك لجعل النّاس