1278 1279 1280 .
ابن عبّاس گويذ : روز احد چون طايفهء از صحابه شهيد گشتند ، منافقان كى دران غزو از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - تخلّف نموذند ، گفتند : برادران ما كى بقتل آمذند ، اگر نزد ما بوذندى ، نمردندى و ايشانرا نكشتندى . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ .
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ »
يعنى : در هر موضع كى باشيذ 1281 مرگ شما را دريابذ
« وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ »
اگر در حصنها و كوشكها باشيذ سخت گردانيذه ؛ و گفتهاند : در خانهايى كى بر بالاء حصنها باشذ . سدّى و ربيع گويند 1282 : ( 175 ) اين بروج است كى در آسمانست و اصل آن از ظهورست ، من تبرّجت المراة إذا ظهرت ؛ و گفتهاند : از عظمت است ، و اين اوليترست جهت اطّراد 1283 اصل را بر آن كيف ما دار . « مشيّدة » اى : رفيعة مطوّلة ، يقول : شاد البناء اى :
رفعه ، و شدّه 1284 إذا بالغ في التّشيّد مزيّنة بالشّيد 1285 ، و هو الكلس و الجصّ .
« وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ »
و اگر بايشان رسذ خوش عيشى و فراخي نعمت
« يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ »
گويند : اين از نزد خذاست
« وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ »
و اگر بايشان رسذ قحط و درويشى
« يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ »
گويند : از تو است - اى محمّد ! . حسن و ابن زيد گويند :
مراد از « حسنه » ظفرست - چنانك روز بدر بوذ - و مراد از « سيّئة » هزيمتست - چنانك روز احد واقع شذ .
« قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ »
بگوى - اى محمّد ! - همه از حضرت خذاى - تعالى - است ؛ و اين معنى بطريق انكارست بر ايشان چنانك منافقان و يهود چون خيرى بايشان