تفسير لفظى [ آيات 25 الى 54 ]
25 -
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي .
موسى گفت : خدايا ، دل مرا فراخ بگشاى .
26 -
وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي .
و كار مرا آسان كن .
27 -
وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي .
و گره از زبان من بگشاى ( از كودكى گره در زبان داشته ) .
28 -
يَفْقَهُوا قَوْلِي .
تا سخن مرا دريابند .
29 -
وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي .
و از كسان من مرا مردى باركش ( وزير ) ده .
30 -
هارُونَ أَخِي .
هارون برادرم را ( به اين نعمت برقرار كن ) .
31 -
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي .
نيروى مرا و پشت مرا با او سخت و توانا گردان .
32 -
وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي .
و او را در كار پيغمبرى من شريك گردان .
33 -
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً .
تا تو را به پاكى ياد كنيم ( و تسبيح گوئيم ) .
34 -
وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً .
و تو را زياد ياد كنيم .
35 -
إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً .
كه تو به ما بينائى و دانائى .
36 -
قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى .
خداوند فرمود : من درخواست تو را پذيرفتم اى موسى .
37 -
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى .
و ما بار ديگر بر تو سپاس نهاديم و منّت گذاشتيم .
38 -
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى .
آنگاه كه به مادر تو الهام فرستاديم آنچه كه لازم بود .
39 -
أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ
كه گفتيم موسى را در تابوت كن و آن را به دريا فكن و دريا او را به ساحل افكند . تا آنكه كسى كه دشمن من و اوست او را بگيرد !
وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي
و دوستى خويشتن را بر تو افكندم .
وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي .
و براى آنكه تو بر ديدار چشم من پرورش يا بى .
( زير نظر و توجّه من بزرگ شوى ) .
40 -
إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْناكَ إِلى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ .
آنگاه كه خواهر تو مىرفت و مىگفت آيا مىخواهيد شما را نشانى دهم بر كسى كه او را به دايگى بدارد ؟ پس ما تو را برگردانديم به مادرت تا چشم او روشن گردد و تو اندوهگين مباش .
وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى .
( ياد دارى ) كه كسى را بكشتى ! و ما تو را از اندوه نجات داديم و تو را بيازموديم آزمودنى ! پس سالها در مدين درنگ كردى پس از آن آمدى به همان اندازه و هنگامى كه مقدّر شده و وعده داده شده بود .
41 -
وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي .
و تو را براى خويشتن برگزيدم .
42 -
اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي .
( و گفتم ) برو تو و برادرت به نشانهاى من و در ياد من هيچ سستى مكنيد .
43 -
اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى .
هر دو بسوى فرعون برويد كه او بس شوخ و طغيان كرده .
44 -
فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى .
و او را سخنى نرم به مدارا گوئيد ، باشد كه او پند پذيرد يا بترسد .
45 -
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى .
گفتند : خداوندا ، ما مىترسيم كه بر سر ما درافتد يا با ما گزاف و شوخى درگيرد ( و بر حال ما را بكشد ! )