95 -
وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ .
دين خداى را به بهاى اندك مخريد ، آنچه نزد خداوند است ( از روزى حلال و پاك و بهشت ) براى شما بهتر است اگر دانا و آگاه باشيد ؟
96 -
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ .
آنچه نزد شما است ( در اين جهان ) به سرآيد و آنچه نزد خدا است پاينده است و آنها كه شكيبائى كردند به نيكوترين كارى كه مىكردند پاداش خواهيم داد .
97 -
مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ .
هركس كار نيك كند چه مرد و چه زن درحالىكه با ايمان باشند ، به راستى وى را به زندگانى خوش و پاك زنده بداريم ، و به راستى آنها را به نيكوترين كارى كه مىكردند پاداش دهيم .
98 -
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
چون خواهى قرآن خوانى ، پس پناه بر به خداى از شرّ ديو رانده شده .
99 -
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ .
شيطان را بر مؤمنان و كسانى كه به خدا توكّل دارند سلطهاى نيست .
100 -
إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ .
همان سلطه و دسترسى شيطان بر كسانى است كه به او مىگروند و خشنودى از او مىجويند و پيروى از او مىكنند و بر كسانى كه او را با خداى تعالى شريك مىگيرند .
101 -
وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
و چون آيتى از قرآن بجاى آيتى بدل فرستيم درحالىكه خداوند به مصلحت بندگان و به آنچه فرومىفرستد داناتر است ، دشمنان گويند اين تغييرات و ناسخ و منسوخ ، تو مىنهى و دروغ مىسازى ، ( نه چنان است ) بلكه بيشتر آنها نادانند .
102 -
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
بگو اى محمّد اين آيهها را جبرئيل از سوى پروردگارت به راستى و سزاوارى فرود آورده ، و رهنمائى و بشارت براى مسلمانان است !
103 -
وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ .
ما مىدانيم ، دشمنان مىگويند كه اين قرآن را مردى در او مىآموزد ! درصورتىكه سخن اين كس كه قرآن را با او مىگردانند ( و به او نسبت مىدهند ) عجمى است و اين كتاب عربى آشكار است !
104 -
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ لا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
كسانى كه به آيات الهى ايمان نمىآوردند ، خداوند آنان را رهبرى نخواهد كرد و آنان راست عذاب دردناك !
105 -
إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ .
همانا كسانى دروغسازى مىكنند و افترا مىزنند كه به آيات خداوند ايمان نياوردند و آنان دروغگويانند .
( تفسير ادبى و عرفانى )
90 -
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ .
آيه . كردگار جهان و جهانيان ، مبانى خدمت و پايهء معاملت با خلق را در اين آيت جمع كرده و مؤمنان را از اخلاق پسنديده آگاه كرد ، و بشناختن اسباب رضايت خود گرامى داشت ، و آنان را به نيكوپرستى و زندگانى با مردم تلقين فرمود ، و هرچند هر سه قسم امر به معروف در اين آيت از عدل و احسان و صلهء رحم . برحسب شريعت معلوم است . امّا از روى حقيقت به زبان اشارت اين است كه خداوند بنده را به عدل در معاملت مىفرمايد ، يعنى معاملت با حق ، معاملت