114 -
وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ .
نماز را بر دو طرف روز بر پا دار و نماز شام و خفتن ، كه نيكىها بدىها را مىبرد و اين دستور يادگارى است براى يادداران .
115 -
وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ .
و شكيبائى كن كه خدا مزد نيكوكاران را ضايع نكند .
116 -
فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كانُوا مُجْرِمِينَ .
چرا نبود از گروهان پيش از شما ، دانايانى كه مردم را از فساد در زمين بازدارند ، مگر اندكى كه ما آنها از عذاب رهانيديم ، و ستمكاران از بيدادگران كه بر پى فراخى جهانى و توانگرى بودند پيروى كردند .
117 -
وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها مُصْلِحُونَ .
پروردگار تو ( اى محمّد ) هرگز نخواست شهرهائى را كه هلاك كرد ، به بيداد هلاك كند درحالىكه مردم آن شهرها اصلاحخواه و نيكوكار باشند .
118 -
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ .
اگر خداى تو مىخواست همه مردم را يك دين و يك دل و يك راه مىكرد ولى هميشه جداجدا خواهند بود و باهم اختلاف دارند .
119 -
إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ .
مگر كسانى كه خداوند به بخشايش خويش آنان را به راه راست بداشت و براى آن آنها را آفريد و به راستى سخن خداوند تمام و كامل شد كه فرمود حقّا دوزخ را از جنّ و انس پر مىكنيم .
120 -
وَ كُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَكَ وَ جاءَكَ فِي هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ .
همه آنچه از قصّهء پيغمبران كه به تو مىخوانيم براى آنست كه دل تو را از ضعف و تنگى و اندوه با جاى آوريم و پيغامى كه به تو آمد همه به راستى و درستى و پند و يادگار براى مؤمنان آمد .
121 -
وَ قُلْ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنَّا عامِلُونَ .
به كسانى كه نمىگروند بگو شما بر عادت خود بكنيد آنچه مىكنيد و ما هم در كار خويش هستيم و عمل مىكنيم .
122 -
وَ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ .
پس شما چشم مىداريد تا ما هم چشم مىداريم ( از عاقبت كار ) .
123 -
وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ .
علم همه گذشتنىها و بودنىها در آسمانها و زمين مخصوص خداوند است و بازگشت همهء امور بسوى او است پس ( اى محمّد ) او را پرستش كن و بر او توكّل كن كه خداى تو از كار آنها ناآگاه و غافل نيست .
( تفسير ادبى و عرفانى )
103 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ .
آيه . در اين آيت نشانى است از كسانى كه از عذاب آخرت مىترسند ، و آن روز مجموع است كه همهء مردمان فراهم آيند و آن روز مجموع است كه داوران و دادخواهان همه مشاهده مىشوند .
روزهاى دو جهان پنج است : اول روز مفقود كه بر تو گذشته و از دست رفته ، روزى كه با تو جز حسرت نمانده و دريافت را درمانى نيست و پس آوردن آن ناممكن است ، و اگر گوئى امروز تدارك كنيم ، امروز را خود حقى است كه جز