من با تو به نعمتها دوستى كنم و تو به معصيتها با من دشمنى كنى ! نيكى من پيوسته بر تو فرود مىآيد ، و بدى تو همواره بسوى من اوج مىگيرد !
[ آيات 123 - 103 ]
( تفسير لفظى )
103 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ .
در اين داستان نشانى است براى كسى كه از عذاب آن جهانى ترسان است ، آن روز روزى است كه آن را مردمان فراهم خواهند آورد ، و آن روز داور و دادخواه و داد ده حاضر است .
104 -
وَ ما نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ .
ما آن روز را بتأخير نيندازيم مگر مدّت شمرده شدهاى .
105 -
يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ .
آن روز سخن نگويد هيچكس مگر به دستورى خداوند ، پس از جملهء ايشان بدبخت و از جملهء ايشان خوشبخت باشد .
106 -
فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ .
اما آنها كه بدبختند در آتشند و ايشان را در آتش نالهاى زار و خروشى سخت باشد .
107 -
خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ .
در آن آتش هميشه تا آسمانها و زمين بر پا است جاويدانند ، مگر آنچه كه خداى خواهد ، چون پروردگار تو همه آن كند كه خود خواهد .
108 -
وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ .
اما آنها كه خوشبختند هميشه تا آسمانها و زمين هست در بهشت جاويدانند مگر آنچه خداى تو بخواهد كه اين بخشش هميشگى و نبريدنى است .
109 -
فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ .
پس تو در گمان مباش از آنچه ايشان مىپرستند ( كه روزگار دراز بر آنها گذشته ) آنان نمىپرستند جز همان گونه كه پدرهاشان از پيش مىپرستيدند و ما بهرهء ايشان را به ايشان از عذاب تمام و كامل خواهم سپرد .
110 -
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ .
ما موسى را تورات داديم و در آن دو گروه گشتند و اگرنه سخنى از خداوند تو از پيش گفته شده بود ( كه عمر و روزى هركس كم و زياد نمىشود ) ميان تو و ايشان كار از عذاب برگزار شده بود و اين مشركان از كار تو اى محمّد در گمان و دل شورنده هستند .
111 -
وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ .
و نيست هيچكس از مشركان مگر آنكه به ايشان ( پاداش ) كارهاشان خواهد رسيد ، كه خداوند بهآنچه مىكنند آگاه است .
112 -
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ .
پس با ياران استوار و پاى بر جاى باش چنان كه تو را فرمودند . و سركشى نكنيد كه خدا به آنچه مىكند آگاه است .
113 -
وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ .
و با ستمكاران مگرائيد و تكيه به آنها نكنيد كه آتش شماها را فراگيرد و جز خداى كسى يار و ياور و دوست شما نيست .