[ آيات 60 - 49 ]
( تفسير لفظى )
49 -
تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ .
اين قصّه از خبرهاى پوشيده است كه ما به تو پيغام دهيم و تو هرگز ندانستى و نه قوم تو ( عربها ) پس تو بر آزار قوم خويش شكيبائى كن كه عاقبت پيروزى با پرهيزكاران است .
50 -
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ
و فرستاديم بسوى قوم عاد ، برادرشان هود كه گفت : اى خويشان من ، خدا را بپرستيد ، جز او خدائى براى شما نيست ، اگر جز اين كنيد شما نيستيد جز دروغگويان .
51 -
يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ .
هود گفت :
اى قوم ، من از شما مزدى نمىخواهم ، مزد من با خدائى است كه مرا آفريده آيا درست نمىيابيد و تعقّل نمىكنيد ؟
52 -
وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ .
اى قوم ، از پروردگار خود آمرزش بخواهيد و بسوى او بازگرديد و توبه كنيد ، تا براى شما از آسمان باران پيوسته ببارد ، و نيروئى بر نيروى شما بيفزايد و از پذيرفتن پيغام برمگرديد درحالىكه گناهكار باشيد .
53 -
قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ .
گفتند : اى هود ، تو براى ما پيغامى درست و روشن نياوردى و ما خدايان خود را به گفتهء تو از دست نمىدهيم و به تو هم نمىگرويم .
54 -
إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ .
نمىگوئيم به تو چيزى جز آنكه از بعض خدايان ما به تو گزندى رسيده ! هود گفت : من خدا را گواه مىگيرم و شما هم گواه باشيد كه از آنچه شما با خداى يگانه شريك مىدانيد بيزارم .
55 -
مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ .
پس با من هر كار داريد بكنيد و بكوشيد به هر ساز و توانى كه داريد و مىتوانيد ، آنگاه به من هيچ درنگ ندهيد .
56 -
إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ .
من به خداى خودم و خداى شما توكّل مىكنم هيچ جنبندهاى نيست مگر خداوند ناصيت او را گرفته دارد و از او بازخواست مىكند ، زيرا خداى من بر راهى راست است .
57 -
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لا تَضُرُّونَهُ شَيْئاً إِنَّ رَبِّي عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ .
اگر برگرديد ، من به شما مأموريت خود را رسانيدم و خداوند گروه ديگرى جز شما در زمين برقرار خواهد كرد كه جاى شما را خواهند گرفت و شما هيچ زيانى به آنها نتوانيد رسانيد ، كه خداى نگاهبان و نگاهدار همه چيز است .
58 -
وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ .
آنگاه كه فرمان ما آمد ، هود و كسانى كه با او ايمان آورده بودند از عذابى بزرگ نجات داديم .
59 -
وَ تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ .
و اين قوم عاد است كه سخنان ما را انكار كردند و فرستادگان خدا را عصيان ورزيدند و از هر ناپاك ستيزهكار پيروى كردند .